मराठी मुख्य सूची|मराठी साहित्य|अभंग संग्रह आणि पदे|महाराष्ट्र सारस्वत दासोपंताची पदे| पद १२२१ ते १२४० महाराष्ट्र सारस्वत दासोपंताची पदे पद १ ते २० पद २१ ते ४० पद ४१ ते ६० पद ६१ ते ८० पद ८१ ते १०० पद १०१ ते १२० पद १२१ ते १४० पद १४१ ते १६० पद १६१ ते १८० पद १८१ ते २०० पद २०१ ते २२० पद २२१ ते २४० पद २४१ ते २६० पद २६१ ते २८० पद २८१ ते ३०० पद ३०१ ते ३२० पद ३२१ ते ३४० पद ३४१ ते ३६० पद ३६१ ते ३८० पद ३८१ ते ४०० पद ४०१ ते ४२० पद ४२१ ते ४४० पद ४४१ ते ४६० पद ४६१ ते ४८० पद ४८१ ते ५०० पद ५०१ ते ५२० पद ५२१ ते ५४० पद ५४१ ते ५६० पद ५६१ ते ५८० पद ५८१ ते ६०० पद ६०१ ते ६२० पद ६२१ ते ६४० पद ६४१ ते ६६० पद ६६१ ते ६८० पद ६८१ ते ७०० पद ७०१ ते ७२० पद ७२१ ते ७४० पद ७४१ ते ७६० पद ७६१ ते ७८० पद ७८१ ते ८०० पद ८०१ ते ८२० पद ८२१ ते ८४० पद ८४१ ते ८६० पद ८६१ ते ८८० पद ८८१ ते ९०० पद ९०१ ते ९२० पद ९२१ ते ९४० पद ९४१ ते ९६० पद ९६१ ते ९८० पद ९८१ ते १००० पद १००१ ते १०२० पद १०२१ ते १०४० पद १०४१ ते १०६० पद १०६१ ते १०८० पद १०८१ ते ११०० पद ११०१ ते ११२० पद ११२१ ते ११४० पद ११४१ ते ११६० पद ११६१ ते ११८० पद ११८१ ते १२०० पद १२०१ ते १२२० पद १२२१ ते १२४० पद १२४१ ते १२६० पद १२६१ ते १२८० पद १२८१ ते १३०० पद १३०१ ते १३२० पद १३२१ ते १३४० पद १३४१ ते १३६० पद १३६१ ते १३८० पद १३८१ ते १४०० पद १४०१ ते १४२० पद १४२१ ते १४४० पद १४४१ ते १४६० पद १४६१ ते १४८० पद १४८१ ते १५०० पद १५०१ ते १५२० पद १५२१ ते १५४० पद १५४१ ते १५६० पद १५६१ ते १५८० पद १५८१ ते १६०० पद १६०१ ते १६०५ दासोपंताची पदे - पद १२२१ ते १२४० दासोपंतांच्या वंशजांचीं घराणीं हल्लीं जोगाईच्या आंब्यास व नागपुरप्रांतीं चंद्रपुराकडे नांदत आहेत.ॐ श्रीमदादिगुरवे सर्वज्ञाय स्वपक्षपालाय नमः ॥ Tags : dasopantmarathiदासोपंतपदमराठी पद १२२१ ते १२४० Translation - भाषांतर १२२१जायीन मी तया भूवना ! रे श्रीदत्ता ! श्रीदत्ता ! श्रीदत्ता ! तुझया निवास स्थाना ! अरे ! अरे ! कमळनयना आत्मयां ! आत्मयां ! अवधूता ! करीं करुणा ! ॥१॥धृ॥पाहीन येकुदां नयनीं ! हें मन हें मन हें मनविगुंतलें तव चरणीं. ॥छ॥योगविद्वज्जनवल्लभा ! हे देवा ! हे देवा ! हे देवा ! जीवन्मुक्तां परमलाभा ! दिगंबरा ! भूवी दुर्लभ आनंद आनंद आनंदपद पूर्ण; अलभ्यलाभा ! ॥२॥१२२२श्रमद सकळ साधन रे ! न करीं ! न करीं ! न करीं ! न करीं मीं येक वांचूंनि ! अवधूता तुझें चिंतन करीन ! करीन ! करीन ! तवनामामृतसेवन ! ॥१॥धृ॥माझें जीविचें आरत पूरवीं ! पूरवीं ! पूरवीं ! सखया ! समस्ताविहित ! ॥छ॥पाहिन चरण नयनी श्रीदत्ता ! श्रीदत्ता ! श्रीदत्ता ! धरीन हृदयभुवनीं ! चित्त गुंपलें सगूणी आत्मयां ! आत्मयां ! आत्मयां !दिगंबरा तुमचा ध्यानीं ! ॥२॥१२२३सुदीनु जाहाला, सखिये ! सुंदरे ! सुंदरे सुंदरे ! श्रीदत्तु भेटला गोरिये ! आरत पूरलें बाइये ! श्रीदत्तें श्रीदत्तें श्रीदत्तें;आतां नसे वगळी माये ! ॥१॥धृ॥प्राणु वारीन साजणी ! सखिये ! सखिये ! सखिये ! योगिराया दत्तावरुनी ! ॥छ॥हृदय आनंदें भरलें, बाइये ! वो बाइये ! वौ बाइये ! भिन्नत्व दत्तेंसीं मोडलें ! दिगंबरीं चित्त गुंतलें. पूडती पूडती पूडतीन परतें काहीं केलें ! ॥२॥१२२४मनस वीकारी; बाइये ! श्रीदत्तीं श्रीदत्तीं श्रीदत्तींक्षणु येकु स्थीरु न राहे ! जन्मु वायां गेला वो ! सैये ! मानव्य मानव्य मानव्यजाईं जणें. करणें काये ? ॥१॥धृ॥अंतकाळीचा सोयेरा, श्रीदत्तें श्रीदत्तेंस श्रीदत्तें तेणेंसीं मज भेटि करा ! ॥छ॥कामें व्याकुळ जाहाली ! सखिये ! सखिये ! सखिये ! तमसें वीकल पडली ! दिगंबरें वीण येकली साजणी ! साजणी ! साजणी ! कैसी राहो ? भ्रांति पडली ! ॥२॥११२५विषय विषम सरिता दुर्गमी दुर्गमी दुर्गमीकामवेगें जातिसे, दत्ता !केधवा पावसी ? अवधूता ! सखया ! सखया ! सखया ! सखया ! बहु मज होतिसे वेथा ! ॥१॥धृ॥काये करूं मीं ? साजणी ! श्रीदत्तु श्रीदत्तु श्रीदत्तुवेळु जाला न ये अझुणी ! ॥छ॥कास मागों मी कवणा ? श्रीदत्ता ! श्रीदत्ता ! श्रीदत्ता ! न ये तुतें कैसी करुणा ?सादु देयीं रे ! स्वजना ! ये देवा ! ये देवा ! ये देवा ! दिगंबरा ! कमळनयना ! ॥२॥१२२६पाये पाहावया आलियें ! श्रीदत्ता ! श्रीदत्ता ! श्रीदत्ता ! बहू मीं श्रमित जालियें ! कां तुवां दूर धेलियें ? आत्मयां ! आत्मयां ! आत्मयां ! कर्मा अधीन केलियें ? ॥१॥धृ॥श्रमु सांगों मीं कवणा ? श्रीदत्तु श्रीदत्तु श्रीदत्तुमाझी न करीं वासना ! ॥छ॥माझे अपराध गणितां, या मनें या मनें या मनें या मनें गणीत नाहीं, बा अवधूता !दिगंबरा ! करुणावंता ! आत्मयां ! आत्मयां ! आत्मयां !उपसाहिजो समर्था ! ॥२॥१२२७॥ मल्हार. ॥ कांबोद. ॥सुरप्रिया ! श्रीदत्ता ! अमरपती ! श्रीअवधूता ! योगनिधी ! परिपूर्ण ! सर्वज्ञा ! त्रीगुणमुक्ता ! ॥१॥धृ॥सानंदचिद्घनानंता ! आत्रेया ! गुणवरदा ! ॥छ॥अनुसूये नंदना ! दिगंबरा ! कृपेक्षणा !कैं करिसी करुणा ? नीवारीं हे भववेदना ! ॥२॥१२२८तत्वदयामृतसारा ! योगेशा ! गुणसागरा ! ज्ञानप्रिया ! ईश्वरा ! मायातमसदिनकरा ! ॥१॥धृ॥श्रीदत्ता ! योगदमूर्ती ! त्राहि गुरो ! परसंवित्ती ! ॥छ॥तामस गुण संहारा ! ज्ञान जळाब्धि ! अपारा ! कैं येसी ? दिगंबरा ! निराकारसाकारा ! ॥२॥१२२९गुणमुक्ता ! सानंदा ! गुणनिधी ! अगाधा ! नित्य पदानंदतनु ! जय पूर्णाद्वयबोधा ! ॥१॥धृ॥भवनदजनपोता ! त्राहि गुरो ! श्रीअवधूता ! ॥छ॥योगप्रभाकरमूर्ती ! दिगंबरा ! स्वयंज्योती ! अगम्य तुझा महिमा ! करींपां भवनीवृत्ती ! ॥२॥१२३०चंचळ हें मन माये ! निश्चळ कैसें वो ! राहे ? अवधूताचे माये हृदयीं धरूं न लाहें ! ॥१॥धृ॥वीयोगु मज न साहे ! तुटे कवणें उपायें ? ॥छ॥चंद्र तपे चांदणें; गायन जीवा न माने ! आंगी जळती चंदनें दिगंबरें वीण सुमनें ! ॥२॥१२३१नयनीं वाट पाहीन. कैं मीं तें रूप लाहीनसावळें, अब्जनयन ? अखंड लागलें ध्यान ! ॥१॥धृ॥आरत ये जीविचें; कैं मुख पाहिन दत्ताचें ? ॥छ॥न दिसे येतां अझुणी; मनस गुंपलें सगूणीं.प्राणाची मीं सांडणी करीन माये ! येथूंनि. ॥२॥भेटि करा तेणेंसीं ! न साहे अर्थु मानसीं ! दिगंबरा ! कैं येसी ? तुजलागि जालियें पींसी. ! ॥३॥१२३२श्रोत्रांचें सुख नयनीं येउंनि भरलें साजणी !तृप्ति जाली दर्शनीं; वासना न पवे धणी. ॥१॥धृ॥सावळें रूप मीं पाहें. इतुला ही वियोगु न साहे ! ॥छ॥देखणें मीं सांडीन; द्रष्टेपण नीरसीन;आत्मा दिगंबरू मीं मातें दृश्य निरासें पाहीन ! ॥२॥१२३३करितां गुणश्रवण आसक्त जाहालें मन.पाहीन कैं मीं चरण ? अवधूतु माझें जीवन. ॥१॥धृ॥सुंदरू वो ! सावळा नेसला सोनेसळा;भाळी तीळकु पीवळा; पाहीन दिगंबरु डोळांअंतर माझें वेधलें; चैतन्य जडोनि गेलें;दिगंबरीं मन गुंतलें; न सूटे काहीं केलें ! ॥२॥१२३४ब्रह्म केवळ साकार श्रीदत्ताचें शरीर;व्यापिलें तेणें अंतर; मीपण गेलें नश्वर ! ॥१॥धृ॥रूप अरूप जाहालें; अवधूत ब्रह्म सावळें. ॥छ॥ पाहातां पाहाणें पारुषे; द्रष्टत्व मारूंनि तें दीसे;दृश्य चि अदृश्य विशेषें दिगंबर हें आभासें. ॥२॥१२३५लक्ष ठेवीन चरणीं; गोवीन मनस गूणी;रूप देवाचें माये ! धरीन अंतःकरणीं. ॥१॥धृ॥मनसा ! रे ! तुं स्थिर राहीं ! रूप दत्ताचें पाही ! ॥छ॥देहाचें मज नाहीं वो ! प्राणाचें मज काहीं वो !दिगंबरें वीण सखिये ! न धरीं मीं हृदयीं वो ! ॥२॥१२३६संत संगें धावतां, श्रमली वाट पाहातां ! श्रीदत्तु आत्मा सखिये ! नव्हे नयनी आपैता. ॥१॥धृ॥आतां सांडीन पाहाणें; द्रष्टत्व तुज कारणें. ॥छ॥मनसें नूरोनि राहीन; बुद्धि निरसोंनि पाहीनआत्मा दिगंबरु सखिये ! जीवें जीउ आळंगीन. ॥२॥१२३७भैरव ॥ मल्हार ॥ देशी ॥सकळ ही दृश्यभान नाशोंनि गेलें गे ! माये ! अवधूता दृष्टी पाहातां, अबोधु जाये ! तेणें गुणें द्रष्टत्व तें हीं हाले, गे ! सैये ! हा देखियेला. न सोडीं आतां जाण गोरिये ! ॥१॥धृ॥सकळां सुदीनु आजि आला ! श्रीगुरुराॐ भेटीसि आला ! भेदु पैं गेला ! ॥छ॥परतर भानहीन भासलें सुखद पूर्ण. तेथें भवभान तें ही तद्वत जाण.देवदिगंबरीं निमग्न जालें हें मन;या प्रपंची न धरे यत्नें ही परि माझे ज्ञान. ॥२॥१२३८भवनदगत जळ न वळे दुःखद पूर्ण;वरि कामवातें भ्रमित न धरी यत्न.अवधूतें वीण न पवे मीं पारु जाण.या गुणपूरु, दुस्तरु माना येथें तरण. ॥१॥धृ॥आत्मा दत्तु वो ! आजि आणा ! मीं विण तेणें न धरीं प्राणा ! जीउ न धरे जाणा ! ॥छ॥रजतमकृत कर्म बाधी जलचरीसम.मन पावे दुःख परम; न धरी शम. अतिशयें जालें मज सर्व विषम.श्रीदिगंबर देॐ कैं मातें करील प्रेम ? ॥२॥१२३९भिन्न.श्रमद विषय मतीहरणा ! हा रे ! भयहरणा !तुझा पंथु न कळे यया मना ! आतां पाये दाखवीं पुण्यचरणा ! कृष्णवर्णा ! गुणसंगु हा साहावेना हे वेदना ! अरे ! देवा ! ॥१॥धृ॥सांग, सखया ! कई येसी ? हा रे ! भेटी देसी ?मीं दीन येकलें परदेशी ? कां देवा ! वियागें हाणितासी ?दंडितासी ? दुःख देसी ? नयेसी; साहों मीं कैसी ? ॥छ॥न कळे न घडे काहीं क्रिया, हा रे ! देवराया !हा ही देहो गेला कीं कैसा वाया ? काये कैसें होईल जीवा या ?योगिराया ! देवा ! दिगंबरा ! रे ! करीं दयारे ! छेदीं माया ! ॥२॥१२४०देशी.न रमे श्रीदत्ता ! तुजवांचूंनि घडी; न रमे सखयावांचूंनि घडी.आतां येइन मीं संगें, वरदा ! पाये न सोडीं. ॥१॥धृ॥बहुभाग्यें गुरू मज जोडिलासि तुं सद्गुरू मज जोडिलासि तूं.दत्ता ! पाहातां सोये श्रमली बहु; न कळे पंथु. ॥छ॥जननी, जनकु, गुरू, तूं माझा सखा; जनकु, गुरू, तूं माझा सखा;देवा ! दिगंबरा ! तुंवांचुनि मीं नेणें आणिका ! ॥२॥ N/A References : N/A Last Updated : November 17, 2016 Comments | अभिप्राय Comments written here will be public after appropriate moderation. Like us on Facebook to send us a private message. TOP