मराठी मुख्य सूची|मराठी साहित्य|अभंग संग्रह आणि पदे|महाराष्ट्र सारस्वत दासोपंताची पदे| पद ५०१ ते ५२० महाराष्ट्र सारस्वत दासोपंताची पदे पद १ ते २० पद २१ ते ४० पद ४१ ते ६० पद ६१ ते ८० पद ८१ ते १०० पद १०१ ते १२० पद १२१ ते १४० पद १४१ ते १६० पद १६१ ते १८० पद १८१ ते २०० पद २०१ ते २२० पद २२१ ते २४० पद २४१ ते २६० पद २६१ ते २८० पद २८१ ते ३०० पद ३०१ ते ३२० पद ३२१ ते ३४० पद ३४१ ते ३६० पद ३६१ ते ३८० पद ३८१ ते ४०० पद ४०१ ते ४२० पद ४२१ ते ४४० पद ४४१ ते ४६० पद ४६१ ते ४८० पद ४८१ ते ५०० पद ५०१ ते ५२० पद ५२१ ते ५४० पद ५४१ ते ५६० पद ५६१ ते ५८० पद ५८१ ते ६०० पद ६०१ ते ६२० पद ६२१ ते ६४० पद ६४१ ते ६६० पद ६६१ ते ६८० पद ६८१ ते ७०० पद ७०१ ते ७२० पद ७२१ ते ७४० पद ७४१ ते ७६० पद ७६१ ते ७८० पद ७८१ ते ८०० पद ८०१ ते ८२० पद ८२१ ते ८४० पद ८४१ ते ८६० पद ८६१ ते ८८० पद ८८१ ते ९०० पद ९०१ ते ९२० पद ९२१ ते ९४० पद ९४१ ते ९६० पद ९६१ ते ९८० पद ९८१ ते १००० पद १००१ ते १०२० पद १०२१ ते १०४० पद १०४१ ते १०६० पद १०६१ ते १०८० पद १०८१ ते ११०० पद ११०१ ते ११२० पद ११२१ ते ११४० पद ११४१ ते ११६० पद ११६१ ते ११८० पद ११८१ ते १२०० पद १२०१ ते १२२० पद १२२१ ते १२४० पद १२४१ ते १२६० पद १२६१ ते १२८० पद १२८१ ते १३०० पद १३०१ ते १३२० पद १३२१ ते १३४० पद १३४१ ते १३६० पद १३६१ ते १३८० पद १३८१ ते १४०० पद १४०१ ते १४२० पद १४२१ ते १४४० पद १४४१ ते १४६० पद १४६१ ते १४८० पद १४८१ ते १५०० पद १५०१ ते १५२० पद १५२१ ते १५४० पद १५४१ ते १५६० पद १५६१ ते १५८० पद १५८१ ते १६०० पद १६०१ ते १६०५ दासोपंताची पदे - पद ५०१ ते ५२० दासोपंतांच्या वंशजांचीं घराणीं हल्लीं जोगाईच्या आंब्यास व नागपुरप्रांतीं चंद्रपुराकडे नांदत आहेत.ॐ श्रीमदादिगुरवे सर्वज्ञाय स्वपक्षपालाय नमः ॥ Tags : dasopantmarathiदासोपंतपदमराठी पद ५०१ ते ५२० Translation - भाषांतर ॥ वैराटिका ॥५०१आळवीसी, तरि येइन. बोल ह्मणसील, तरि बोलैन. ॥१॥धृ॥नातरि उगलचि असैन पासीं. नव्हे इतुलेनि मी परदेसी. ॥छ॥पाहे ह्मणसील, तरि पाहीन. दिगंबरा ! तूझी आण ! ॥२॥५०२हात उचलीसी, तरि मगैन. पाये दाविसी, तरि लागैन. ॥१॥धृ॥नातरि उगलाचि पाहिन वदन. देवा ! सलगी न करीं बहूं, जाण. ॥छ॥दिगंबरा ! तूजपासीं नित्य असतां, नव्हे परदेशी. ॥२॥५०३माग ह्मणतिलयां काय मागों ? सांग ह्मणतिलयां काय सांगों ? ॥१॥धृ॥दत्ता ! केववळ मीं अज्ञान. पासीं उगाचि उगियां असैन. ॥छ॥दिगंबरा ! तुझी आण. मातें इतुलाचि विषयो ह्मणौ. ॥२॥५०४दृष्टि करिसील, तरि धायीन. दोन्हीं चरण अवलोकीन. ॥१॥धृ॥दत्ता ! इतुलेंचि मातें पुरे. पासीं असैन मीं अंतरें. ॥छ॥दिगंबरा ! तूं सर्वज्ञु. कइं हरसील माझा सीणु ? ॥२॥५०५माग ह्मणसील, तरि मी नेघें. सांग ह्मणसील, तरि न संगें. ॥१॥धृ॥दत्ता ! उगलाचि असैन पासीं, तुझा ह्मणउंनियां, परियेसी. ॥छ॥दिगंबरा ! सत्य जाण ::- आन विषयोचि न धरी मन. ॥२॥५०६ये ह्मणसील, तरि धांवैन. जाय ह्मणसील, तरी मरैन. ॥१॥धृ॥दत्ता ! परतोनि नाहीं पाहाणें रे ! तुज वांचूंनि दूसरें नेणें ! ॥छ॥दिगंबरा ! तुझा ठायीं मन दीपलेंचि; परति नाहीं. ॥२॥५०७लक्ष ठेउंनि तुझा वदनीं ठेलों पाहातु मीं दूरूनी. ॥१॥धृ॥दत्ता ! आळविसी केधवां ? श्रमु हरैल तेणें अघवा. ॥छ॥दिगंबरा ! मी पैं दीन. माझें झणें पडो विस्मरण. ॥२॥५०८दीन किंकर, मीं सेवक, अति दुर्बळ, तुझें रंक. ॥१॥धृ॥माझें न करीं रे ! विस्मरण. वरि पडैल परम निर्वांण. ॥छ॥अवधारीं दीगंबरा ! तुजवांचूंनि नेणें दुसरा. ॥२॥५०९धणी असोंनीं परदेशी, सांगों मीं कवणापासी ? ॥१॥धृ॥दत्तें कठिण केलें माये ! अझुणीं हा प्राणु न जाये ! ॥छ॥दिगंबरा ! मीं लेंकरूं. मज लागला वैश्वानरू. ॥२॥५१०योगिराजु माउली मातें वनीं सांडूंनि गेली. ॥१॥धृ॥ऐसें ललाट माझें उणें ! काये कैसें आतां करणें ? ॥छ॥दिगंबरा ! तूं निष्ठूरू. आतां कवणासि घालुं भारु ? ॥२॥ ५११भाते लागले शरीरीं. लोटती नयनीं धारा. ॥१॥धृ॥मातें बुझावी कवण ? देवें मन केलें कठीण. ॥छ॥दिगंबरा ! सत्य जाणें ::- प्राणु देयीन मी स्मरणें. ॥२॥५१२पाहेपां ! गा ! वीचारूनी; आह्मा कवणु दुसरा धणी ? ॥१॥धृ॥कट्टा वीसरु पडला कैसा ? जाहाली परम निराशा. ॥छ॥दिगंबरा ! तूं सर्वज्ञु. तुतें उपदेशी कवणु ? ॥२॥५१३पंथु पाहातां गेले डोळे. दुःखे हृदय प्रज्वळलें. ॥१॥धृ॥ऐसें कैसें कठिण मन ? अवधूता ! करिसी निदान. ॥छ॥दिगंबरा ! चिंता नाहीं. आतां सुविष देऊंनि जायी. ॥२॥५१४कैं देखैन तुझें पाय ? आणिकांचा हातु न साहे. ॥१॥धृ॥माझी माये तूं श्रीदत्ता ! जन्मु गेला वाट पाहतां. ॥छ॥दिगंबरा ! तुझें ध्यान येणें वेचती माझें प्राण. ॥२॥५१५तूं बा पूर्वीचा सांगाती. देतासि कवणा हातीं ? ॥१॥धृ॥दत्ता ! न करीं रे ! निर्वाण. तूच वांचूनि कवणाचें कवण ? ॥छ॥दिगंबरा ! तूं ईश्वरू. आह्मी तुझा अंश विस्तारू. ॥२॥५१६तूं बा बहुतांचा सोयेरा. मातें मीं येकु, तूं दूसरा. ॥१॥धृ॥दत्ता ! कैसें घडलें, पाहे. येथें ममता प्रसंगु काये ? ॥छ॥दिगंबरा ! मीं अज्ञान. तूं ज्ञानाचें कारण. ॥२॥५१७भेटि देसील, तरि तूं येइं. नाहीं तरि ठाइं का राहीं ? ॥१॥धृ॥तुझी लपणी कळली आह्मासि. आत्मयां केउता गेलासीं ? ॥छ॥दिगंबरा ! तूं सर्वही. आड करिजेसें काहींचि नाहीं. ॥२॥५१८वाट पाहतां लाजिरवाणें. काहीं घेणें ना मागणें. ॥१॥धृ॥दत्ता ! नाम अमृतसार. तेणें प्रेमें पूर्ण शरीर. ॥छ॥दिगंबरा ! न करीं आशां. भेटि अरिष्ट या प्रेमरसा. ॥२॥५१९नित्य करितां गुण कीर्तन, तेथें पांगुळ जालें मन. ॥१॥धृ॥आतां उठवावें कवणें ? देवा ! तुझें ही चले करणें. ॥छ॥दिगंबरा ! न मगें भेटी. झणे होइल तयासि तूटी. ॥२॥५२०बहु जन्माचें साधन प्रेम संपडले निधान. ॥१॥धृ॥जे यत्नें ठेविन ठेवा. नाम तूझें श्रीदेवदेवा ! ॥छ॥दिगंबरा ! तुझी भेटि यया उपरी आतां खोटी. ॥२॥ N/A References : N/A Last Updated : November 17, 2016 Comments | अभिप्राय Comments written here will be public after appropriate moderation. Like us on Facebook to send us a private message. TOP