अभंग

ना./वि.  अखंड , अजोड , अविच्छिन्न ;
ना./वि.  एकसंध , संपूर्ण , सलग ;
ना./वि.  गीत , पद , भक्तिगीत , भजन .
A particular metrical composition in praise of the Deity, and usually in the Prákrit language; a hymn.
Unbroken; infrangible; inviolate; inviolable.
वि.  
 पु. अयोग्य गोष्ट ; खोटी रीत . तेथ न सुवावा अभंगीं । आत्मराजु । - ज्ञा १८ . २८० . [ सं . ]
अविनाशी ; अखंड ; अक्षय ; निश्चल ; निरंतर . श्रीकृष्णरंगें सुरंग । अहेवपण तेणें अभंग । तेंचि कुंकुम पैं चांग । मुखचंद्री चंद्रमा । - एरुस्व ७ . १७ .
( ल . ) ब्रह्मस्वरुप ; अविनाशी स्थिति . हे करणी केली जनार्दनें । मज अभंगीं घातलें तेणें । - एभा १८ . ३९३ .
न तुटलेलें , फुटलेलें , उल्लंघलेलें ; सतत ; अविरत . प्रपंचाची धाडी । अभंग हे । - ज्ञा १३ . ९९२ . यालागीं जो नि : संगु । तोचि अभंगु साधक । - एभा २ . १५६ . [ सं . अ + भंग ] - पु . एक मात्रावृत्त . चरण चार . या वृत्ताला धरबंध फारसा नाहीं . याला मात्रा वगैरेचा नियम फारसा लागू पडत नाहीं . चरणांत तीनपासून आठपर्यंत अक्षरें . महाराष्ट्रांत या वृत्ताचा प्रसार वारकरी पंथांतील संतांनीं फार केला . उदा . सुंदर तें ध्यान उभें विटेवरि । कर कटावरि ठेवूनिया ॥ तुगा १
  Unbroken, inviolate. Of one mass, not made up of pieces.
 m  A hymn, a species of metre.
  |  
  |  
: Folder : Page : Word/Phrase : Person