उद्गार - ८०१ ते ८१०

८०१

नाहीं लौकिकाशीं काज । माझें गुज तो जाणें ॥१॥

अंतर्बाह्य ठावें तयां । येईल बाह्य पसरुनी ॥२॥

हाचि निश्चय माझा मनीं । विश्वास वचनीं संतांच्या ॥३॥

निळा म्हणे निर्भय चित्तें । भेटी त्यातें पाचारी ॥४॥

८०२

निजध्यास लागला मनीं । हाचि चिंतनीं दिवसरात्रीं ॥१॥

न सुटेचि करुं कैसें । लाविलें पिसें गोवळें ॥२॥

येऊनि जाऊनि पुढेंचि उभा । लाविलें भांवा मन माझें ॥३॥

निळा म्हणे नवचें दुरि । भरला शरीरीं न सुटेचि ॥४॥

८०३

नीत नवा प्रेमा कृपेचिया बळें । अंतरीं हा वोळे आनंदघन ॥१॥

नाचतीं मयूरें रोमांचीत दाटी । अमृताची वृष्टी जीवनकळा ॥२॥

आकाशें दुमदुमी गर्जे अनुहत । सुनीळ तळपत विदयुल्लता ॥३॥

पिकली भूमिका बीज आलें फळा । अव्दय निजकळा सवंगिलें ॥४॥

भाग्यवंत निळा सांठवी निराळीं । आत्मया जवळी निकटवासें ॥५॥

८०४

नुठेचि मन वरुनियां । जडोनी ठेलें हरीच्या पायां ॥१॥

बुध्दि निश्येंसी राहिली । परम विश्रांति पावली ॥२॥

डोळे न धाती पाहतां । चरणीं विगुंतले तत्वतां ॥३॥

निळा म्हणे न पुरे धणी । करीन जीवें बोवाळणी ॥४॥

८०५

नुरवूनि दुसरें आतां ठेलों चरणीं । नित्यानंद भोगीतुंचि दिनरजनीं ॥१॥

आळवूनि वाचें याचीं उत्तम नामें । सारिन काळ याचिपरि सुखसंभ्रमें ॥२॥

धरुनियां रुप दृष्टीं हदयभुवनीं । सांठवीन आपुलिया मनाचे मननीं ॥३॥

निळा म्हणे जन्मोनियां केली हे जोडी । विठोबाचि सेवा नित्य नविये आवडी ॥४॥

८०६

नेघों आम्ही कदा भुक्ति आणि मुक्ति । हरिनामीं विश्रांति सर्व जोडे ॥१॥

काय कराव्या त्या रिध्दी आणि सिध्दी । वाउग्या उपाधी भजना गोंवा ॥२॥

नलभे आम्हां कांही मान्यता बहुमान । जेणें अभिमान खवळे अंगीं ॥३॥

निळा म्हणे दुरी दुरावूं जाणीव । नलगे शहाणीव नाडील ते ॥४॥

८०७

नेटकेंचि दैव उघडलें आजीं । तो हा मजमाजीं संचरला ॥१॥

आतां कैसें करुं मी यासी । नावरेंचि मनासी आवरितां ॥२॥

सुदिन घटका सांपडली होती । ते पडिली अवचितीं हातीं याचे ॥३॥

निळा म्हणे मी मज माझें । हिरोनियां वोझें नेलें सकळ ॥४॥

८०८

पडतांचि तें वचन कानीं । धरिती मनीं अत्यादरें ॥१॥

सुकृताचीं उत्तम फळें । आलीं एक वेळे ओढवोनि ॥२॥

सुखीं सांठवलें सुख । हरिखा हरिख भेटला ॥३॥

निळा म्हणे कल्प कोटी । पडली गांठीं हरीसवें ॥४॥

८०९

पायीं लीन होता निळा । दिधला कळा प्रेमाची ॥१॥

निववूनियां केला सुखी । ठेउनी मुखीं निज नाम ॥२॥

माउलीची ऐशी जाती । बालकां प्रीति समजावी ॥३॥

निळा म्हणे कृपावंत । साक्षभूत अंतरींची ॥४॥

८१०

पुरातन मी शरणांगत । आहे स्थापित सद्गुरुचा ॥१॥

म्हणोनि संत पाळिती मातें । देउनी भातें प्रेमरस ॥२॥

जेउनी उरला प्रसाद देती । निकट बैसविती जवळिकें ॥३॥

निळा म्हणे क्षणक्षणां । देती स्मरणा श्रीहरिच्या ॥४॥