अवतारवाणी - भजन संग्रह ४

संपूर्ण अवतारवाणी या पवित्र काव्यात्मक ग्रंथरूपी भजनांची रचना शेहनशाह सत्गुरू बाबा अवतारसिंहजी महाराजांच्या मुखारविंदातून पंजाबी भाषेत झाली. या दैवी ग्रंथाला अलौकीक लोकप्रियता लाभली.


भजन संग्रह ४

एक तूं ही निरंकार (३१)

जरी कुणाच्या मुखात जिव्हा एकाच्या लाखो झाल्या ।

लाखो लाखो वेळ गुणुनी लाख वेळ पुन्हा गुणिल्या ।

इच्चा असुन तरीही कोणी गाऊं शकेना तुझी स्तुती ।

जप तप संयम व्रत नेमाने शक्य नसे होणे प्राप्ती ।

स्वये जरी तु होशी कृपाळू सर्व काही होऊ शकते ।

मिळे जरी 'अवतार' सदगुरु पाषाणही तरू शकते ।

*

एक तुं ही निरंकार (३२)

बोल बोलता वश ना होई मौन आचरणाने ।

दान पुण्य वश करु शकेना वश ना देण्या घेण्याने ।

वश ना होई जीवन जगता वश ना हॊई मरणाने ।

शासन करता वश ना होई वश ना होई शक्तीने ।

मन बुद्धीने वश ना होई बाहेर योगा ध्यानच्या ।

धरतीलाही वश ना होई आणि बाहेर गगनाच्या ।

मंत्राने हा वश ना होई हार मानीली सकलांनी ।

'अवतार' भेटता साधु पूरा पडदा दुर करील क्षणी ।

*

एक तूं ही निरंकार (३३)

या स्वामीने रात्र बनविली ऋतु सुद्धा तयार करी ।

सूर्य चंद्र याने बनविले पक्ष तिथी अन वार करी ।

मम स्वामी सर्वाहुनी मोठा जाणे कुणी याला विरळा ।

धरती अग्नी जल निर्माता नभ धरती अन पाताळा ।

रंगी बेरंगी पुतळे करूनी तया चालवी घालून प्राण ।

ऐसा हा या रंग प्रभुचा विरळा करीती याची जाण ।

जैसे कर्म करीतो प्राणी मिळेल फळ तैसे त्याला ।

आहे खरा दरबार प्रभुचा पेरील तेची मिळे त्याला ।

सत्य जनांचा स्वय हा रक्षक सत्य जनांची वाढवी शान ।

जग हे पुजी सत्य जनांना प्रभुच्या द्वारी मिळतो मान ।

कच्चे पक्के जाऊन पुढती भोगतील ते निजकर्मा ।

म्हणे 'अवतर' गुरुच्या शिष्या पूर्णपणे होईल क्षमा ।

*

एक तूं ही निरंकार (३४)

जो नर जाणे निरंकार हा पुर्नजन्म नाही त्याला ।

जो नर जाणे निरंकार हा मरण दुःख नाही त्याला ।

जो नर जाणे निरंकार ह सदैव राहे आनंदी ।

जो नर जाणे निरंकार हा संकट त्या येई न कधी ।

जो नर जाणे निरंकर हा दुःख न येई जवळ कदा ।

जो नर जाणे निरंकार हा भय ना बाधे तया कदा ।

त्याग करू जर चतुराईचा तरीच हरीचा रंग मिळे ।

'अवतार' प्रभुची ओळख होई जव संताचा संग मिळे ।

*

एक तूं ही निरंकार (३५)

ओळखील अजो निरंकार हा सारी सृष्टी होईल दास ।

निकर धरती अग्नी पाणी चंद्र सूर्यही होतील दास ।

ध्यान करी तू याचे प्राण्या दौलतीने भरपुर होशी ।

ध्यान करी तु याचे प्राण्या देवरूप होऊनी जोशी ।

ध्यान अकरी तु याचे प्राण्या पुजा पाठ जप आहे हा ।

ध्यान करी तू याचे प्राण्या सारी दुःखे मिटवी हा ।

ध्यान करी तू याचे प्राण्या हेची पवित्र तीर्थस्थान ।

ध्यान करी तू याचे प्राण्य हेच खरे पुण्य अन दान ।

निरंकार जर ध्यानी धरिसी मिळेल सुख शांती तुजला ।

निरंकार जर ध्यानी धरिसी फल जन्माचे मिळे तुला ।

दिले ज्ञान साधुने ज्याला तोची स्मरू शके याला ।

'अवतार' म्हणे तो मित्र आमुचा ओळखिले ज्याने याला ।

*

एक तूं ही निरंकार (३६)

ओळखील जो निरंकार हा मालक सर्व खजान्याचा ।

ओळखील जो निरंकार हा जाणी भेद या जगताचा ।

ओळखील जो निरंकार हा मिळेल मान तया जगती ।

ओळखील जो निरंकार हा पतवाला तो श्रेष्ठ अती ।

ध्यान करीतो जो नर याचे उणीव कशाची नाही कदा ।

ध्यान करीतो जो नर याचे होय जगी तो प्रिय सदा ।

स्मरण प्रभुचे करील तोची ज्यावर कृपा असे गुरुची ।

चरणधूळ 'अवतार' तयाची आहे मज अती मोलाची ।

*

एक तूं ही निरंकार (३७)

निरंकार जर बसे अंतरी राहील अधरी हास्य मधुर ।

निरंकार जर बसे अंतरी सर्व दुःखही होती दूर ।

याचे ध्यान करी जो प्राणी राहे मनावर त्याची जीत ।

याचे ध्यान करी जो प्राणी निर्मळ होईल त्याचे चित्त ।

जोवर कायम असे ही धरती जोवर असती चारही धाम ।

राहील सृष्टी तोवर राहे कायम संत जनांचे नाम ।

मस्तकी लावून चरण धुळीला ज्याचा एक असे आधार ।

म्हणे 'अवतार' मी शरण तयाला ज्याला प्रभुशी स्नेह अपार ।

*

एक तूं ही निरंकार (३८)

माय बाप अन बंधुभगीनी कोणीही ज्याचे नसती ।

निरंकार हा त्या प्राण्यांचा क्षणोक्षणी राहील साथी ।

मृत्यु तुज पाहुन एकटा तुजवर जब करीतो हल्ला ।

प्रीति प्रभुची करीते रक्षण ऐशा दुर्धर समयाला ।

महा भयंकर संकट येऊन जरी तुला हैराण करी ।

निरंकार हा क्षणात येऊन प्रसंगातुनी पार करी ।

तर्‍हे तर्‍हेने जरी पुजीले तरी न हा मंजुर करी ।

एक वेळ जाणुनी भजता कोटी पापे दूर करी ।

गुरुमुखे जाणुन मना तू नाम प्रभुचे घेई सदा ।

'अवतार' म्हणे तू समजुन याला तूंही तुंही बोल सदा ।

*

एक तूं ही निरंकार (३९)

असो कुणी जगताचा राजा त्यासही दुःख पीडा होई ।

ओळखीले ज्याने या हरिला सदैव तोच सुखी राही ।

लाख करोडो अशी बंधने जीवन रस घेऊन जाती ।

नाम गुरुचे उच्चारिता होय सर्व बंधन मुक्ती ।

सौख्य साधनाने जगताच्या शांत होई ना मन तृष्णा ।

नाम हरिचे वदता वाचे संपून जाईल मन तृष्णा ।

जाशी एकला ज्या मार्गाने अखेरच्या त्या समयाला ।

निरंकार हा असेल संगे मुळीच भय नाही तुजला ।

निरंकार शीतलता केवळ मनात बसवुन घेई सदा ।

'अवतार' गुरुचे वचन मानुनी याला निजघर बनवी सदा ।

*

एक तुं ही निरंकार (४०)

लाखो हात जरी तव असेल तरी नाही सुटका मिळणार ।

नामाचा जप करी मुखाने यावीण नाही होणे पार ।

अनेक ऐसी महा संकटे आली तव मार्गात जरी ।

ध्यान प्रभुचे क्षणात येऊन तुजलागी भवपार करी ।

शत शत योनी भोगून प्राणी येणे जाणे लागतसे ।

परंतु ज्याने हरि जाणीला तो घरवाला होत असे ।

शक्य नसे निर्मळ मन होणे तीर्थजळाच्या स्नाने ।

नाश पावती अनंत पापे 'अवतार' गुरुचा झाल्याने ।

Translation - भाषांतर
N/A

References : N/A
Last Updated : 2009-07-21T07:12:19.5270000