अवतारवाणी - भजन संग्रह ३

संपूर्ण अवतारवाणी या पवित्र काव्यात्मक ग्रंथरूपी भजनांची रचना शेहनशाह सत्गुरू बाबा अवतारसिंहजी महाराजांच्या मुखारविंदातून पंजाबी भाषेत झाली. या दैवी ग्रंथाला अलौकीक लोकप्रियता लाभली.


भजन संग्रह ३

एक तूं ही निरंकार (२१)

सारी सृष्टी बनली येथे तुझ्याच एक इशार्‍याने ।

पाऊस धारा पडती येथे तुझ्याच एक इशार्‍याने ।

ना हिम्मत मजमध्ये काही महिमा तव जाणून घेण्या ।

मजमध्ये इतुके बळ नाही करुं समर्पण मी आपणा ।

सत्य कार्य तेची जगती ज्याचा तुं करीसी स्वीकार ।

'अवतार' तूं आदि अंती आहे एक तुही तूची निरंकार ।

*

एक तूं ही निरंकार (२२)

लाखो जन हे तप आचरिती लाखो करीती स्नेह अपार ।

लाखो करीती पुजा तुझी लाखो करीती तव सत्कार ।

लाखो पंडीत वाचूनी पोथी पाठ तुझेची ऐकविती ।

उदास होऊन लाखो जनही वनांतरी तप आचरिती ।

लाखो जन लावुन समाधी चिंतन ध्यान तुझे करीती ।

केक असे धन दौलतवाले दानपुण्यही करताती ।

परी मजपाशी नाही शक्ति करावया तव महिमा गान ।

प्राणही सुद्धां तुझी देणगी प्राण कोणता करु मी दान ।

कार्य तेच उत्तम या जगती मानशील उत्तम तूची ।

आदि मध्य अंती राहणारा एक तू ही निरंकार तूची ।

*

एक तूं ही निरंकार (२३)

असंख्य असूनी तुझी मंदिरे शत कोटी नामे तुजला ।

मन बुद्धीही जिथे न पोहचे ऐसी जगती तव लीला ।

नानारिती तुला आळवुनी व्यर्थच भार असे घेणे ।

शब्दाची ही हेरा फेरी फिरवा फिरवी उगा करणे ।

खेळ अक्षरी आहे सारा गुणवंताचे गुण गाती ।

अक्षरातुनी बोल जाहले लिहिले अन् बदले जाती ।

देणारे लाखो या जगती दाता नाही गुरु समान ।

आजवरी 'अवतार' गुरुवीण कुणा न झाले याचे ज्ञान ।

*

एक तूं ही निरंकार (२४)

अंत न काही तव रचनेचा नसे अंत विस्ताराचा ।

सीमा तुझी न पाहता येई नाही अंत किनार्‍याचा ।

जाणु न शकले तिळभर तुजला नाना यत्‍ने आळवूनी ।

सारे कर्म करोनी थकले पंडितही गेले थकूनी ।

कळला नाही अंत परी तव नाही कळला थांग कुणा ।

असे करावा तितुका थोडा मान तुझ्या अन मोठेपणा ।

कुणी न जाणे कुणी नं समजे पावन उत्तम धाम तुझे ।

पवित्र सर्वाहुनही उत्तम निरंकार हे नाम तुझे ।

बुद्धीमान इतुका ना कोणी जो या तत्व रूपा जाणी ।

थेंब जळाचा होईल सागर मिळतां सागरी येऊनी ।

करी कृपा जर स्वयेची आपण तुष्ट आपणा करु शके ।

'अवतार' गुरु जर मिळेल पुरा क्षणी राम दाखवु शके ।

*

एक तूं ही निरंकार ( २५)

शुरवीर असो महाराजा ते ही मागती तुजपाशी ।

जीवजंतु विश्‍वातील सारे याचक ते याच्यापाशी ।

भाग्यहीन हे लाखो प्राणी दुर्जनही तैसे असती ।

रात्रंदिन दुःखान लोळूनी जीवनही हारूनी जाती ।

लाख करोडो खाऊन याचे दिले वचन विसरुन जती ।

मुर्ख क्षुद्र खाऊनी याचे उलटे याच्यावर फिरती ।

कैक हजारे ज्गतामाजी याचे यश अपयश करीती ।

बंदीवास ही तुझीच इच्छा तव इच्छेवर स्वायत्ता ।

म्हणे शके ना कोणी ऐसा ही इच्छा माझी इच्छा ।

मूर्ख कुणी दुष्टीचे दोषी दोषी तुजला ठरविती ।

काळाचा वर फटका पडतां तेव्हां शुद्धीवर येती ।

दया दृष्टी तव होई ज्यावर तयास करीशी जगी महान ।

मिळे जरी 'अवतार' सदगुरु होईल भिक्षुकही धनवान ।

*

एक तूं हि निरंकार (२६)

गुण तुझे आहेत अमोलक अमोल आहे तव भंडार ।

तब ग्राहकही अमोल असती अमूल्य आहे तव व्यापार ।

मोल तुझे हे पूर्ण सदगुरु कोण असा जो करु शके ।

अरस्तु वा लुकमान कुणीही भेद तुझा ना जाणु शके ।

लिहूनी ठेविले लेखही लाखो लाखो वेद पुराणांनी ।

कीर्ति गाता हार मानीली काखोही विदुवानांनी ।

ब्रह्मा विष्णु इंद्र देवही तुझीचा गाती यंशोस्तुती ।

तीर्थ दान दया तप संयम तुझेच ते पाणी भरती ।

तुच्छ असा जलबिंदु कधीही सागरास ना भरु शके ।

सर्व जगाची शक्ती मिळूनी यशोगान ना करु शके ।

अनंत आहे स्वामी माझा महिमा गाईल कोण कसा ।

'अवतार' म्हणे या संत कृपेने क्षणात भरेल रिक्त असा ।

*

एक तूं ही निरंकार (२७)

काय दखवु ठाव ठिकणा करु शके ना जिव्हा गान ।

अगणीत वाद्ये नाद असंख्य तुझीया द्वारी करीती गन ।

राग भैरवी ताल धरीतो गान गात नावे मल्हार ।

देवी देवता सारे गाती धर्मराज छेडितो तार ।

अडुसट तीर्थे साध करीती पर्‍या छेखती सुर व तान ।

सिद्ध समाधी लावून गाती गाती पंडित अन् विदवान ।

सत्य असा तूं स्वामी माझा नाम तुझे आहे सत्य ।

पूर्ण सदगुरु ज्यास मिळाला कळेल हे त्याला गुपित ।

जे आहे ते सर्व तुझी तू सृष्टीची तुंची रचिता ।

'अवतार' दास मी सकल जनांचा तुझी प्रभु ही महानता ।

*

एक तूं ही निरंकार (२८)

धीर भरोसा अंगी यावा राहो एक तुझा आधार ।

जगतामाजी राहून साधु अलीप्त कमलापरी आचार ।

खाणे पिणे तुझ्यामध्ये अन निवास माझा तव सदनी ।

गंगोदका परि निर्मलता दुजा भाव ना येवो मनी ।

हिंदु मुस्लीम भेद नसावा शिख इसाई मानी समान ।

महान असूनी लहान समजे उदारतेचा नकोच मान ।

धीर सबुरी अन समदृष्टी अलंकार हा संताचा ।

आणि प्रभु इच्छेत रहाणे साज हाच हरि भक्तांचा ।

संत हरीचे जिवलग माझे सदैव मजसंगे असती ।

'अवतार' म्हणे या संतजनांना नमन करू कोटी कोटी ।

*

एक तुं ही निरंकार (२९)

तीन देवांना मिळून म्हणती सृष्टी सारी बनविली ।

ब्रह्मा विष्णु महेश यांनी रचना सारी असे केली ।

एक बनवितो सृष्टीला अन एक देई खाण्या पिण्या ।

लेख करी कर्माचे तिसरा मृत्यु लोकी पोहचविण्या ।

खरे पहाता सर्व जगाचे एकची हा पालन करीतो ।

तैसे तैसे घडते येथे हुकुम ज्यापरी हा करीतो ।

देखरेख सर्वांची करुनी सर्व जीवांचे करीतो ध्यान ।

स्वये बसूनी पडदुयामागे बुद्धीला करीतो हैराण ।

नमस्कार हा माझा याला शीस झुकवूनी वारंवार ।

असे धारणा एकची याची पावन हाच म्हणे 'अवतरा' ।

*

एक तूं ही निरंकार (३०)

त्रैलोक्याचा मालक स्वामी युगे युगी भंडार भरी ।

दया उपजता येऊनी जगती पतीतांना भवपार करी ।

आपण पाहे आपण सजई जगताचा हा सृजनहार ।

हा राजा या नभ धरतीचा आणि हाच खरे सरकार ।

नत मस्तक होऊनी सदैव नमस्कार याला माझा ।

'अवतार' न मरे न जन्मे एकची वेष असे याचा ।

Translation - भाषांतर
N/A

References : N/A
Last Updated : 2009-07-21T07:10:42.3070000