अवतारवाणी - भजन संग्रह १३

संपूर्ण अवतारवाणी या पवित्र काव्यात्मक ग्रंथरूपी भजनांची रचना शेहनशाह सत्गुरू बाबा अवतारसिंहजी महाराजांच्या मुखारविंदातून पंजाबी भाषेत झाली. या दैवी ग्रंथाला अलौकीक लोकप्रियता लाभली.


भजन संग्रह १३

एक तूं ही निरंकार (१२१)

दनी तूच खजाना तूची गरीबांचा तू कैवारी ।

कृपा करूनी झोळी भरावी गुह्ना आपुले प्रगट करी ।

वाली सर्व जगाचा तूची तू गोविंद गुरु गोपाळ ।

पालनकर्ता तू जगताचा यौवन रूप आणिक माल ।

पावन तूची उत्तम जगती तू सृष्टी तूची करतार ।

भक्तजनांचा ठेवा तूची तूची आहे प्राणाधार ।

पूर्ण गुरु आहे जग कर्ता भ्रांत मनाची दुर करी ।

देऊन अपुली नाम ज्योती प्रकाश हृदयांपरी करी ।

मंदमती मी अजाण आहे चुकली वाट मला दावी ।

ज्ञानाचा दीपक लावूनी ज्योत मनाची उजळावी ।

बुद्धी गुण नाही मजपाशी अती नीच आहे अज्ञान ।

तुझ्या कृपेच्या छायेखाली आलो आहे श्रीभगवान ।

हात जोडूनी विनंती माझी करीती वारंवार प्रणाम ।

'अवतार' म्हणे हे विश्‍वपालका टाकी झॊळीत अपुले नाम ।

*

एक तूं ही निरंकार (१२२)

असे झोपडी राहण्या साधी कांदा भाकर खाई जरी ।

वस्त्र फाटकी अंगवरती करी मजूरी दिवस भरी ।

आदर कोणी करी न त्याचा जाईल जया ठिकाणाला ।

नसे रूप आणि धन काही प्रिय नसे जो कवणाला ।

संगे सोयरे कुणी न त्याला नाही कुणी संगी साथी ।

'अवतार' जगी या तो महाराजा ज्याची प्रभुसवे प्रीती ।

*

एक तूं ही निरंकार (१२३)

उघड मानवा मन चर्क्षूला व्यर्थ समय घालवू नको ।

आठ प्रहर मायेत राहुनी व्यर्थ मना भटकवू नको ।

विसरला तू जीवन दाता ज्याने तुजला सर्व दिले ।

व्याज अल्प ते दुर राहिले मुद्दल सारे घालविले ।

माय पिता सुत दारा दौलत जातील सोडून तुज अंती ।

एक दिवस हे मिळुन सारे भूत प्रेत तुजला म्हणती ।

जन्म, खेळणे, पालन, लटके लटीका अंतर्बाह्य तुझ्या ।

कर्म धर्म जे खरे समजशी लटका हा व्यापार तुझा ।

भोगवासनेमाजी रमूनी विसरलास अपुला करतार ।

मन हे निर्मळ कधी न होई सदगुरुवीण म्हणे 'अवतार' ।

*

एक तूं ही निरंकार (१२४)

ध्यान लावूनी लटकूनी उलटे अती शरीरा कष्टविले ।

नामाचा जप अखंड करुनी जीवन अपुले घालविले ।

कीतीकांनी व्रत रोजे करुनी शरीरासी दुबळे केले ।

कीतीकांनी गंगा स्नानाने जीवन अपुले घालविले ।

कितीकांनी तीर्थी जाऊनी धन संपत्ती लुटविली ।

कैक जणांनी समाधीवरी खोटी आस मनी धरीली ।

मंदीर पर्वत तीर्थस्थानी जाऊन प्रभुला आळविले ।

महानता तरी जगदीशा कोणी ना जाणू शकले ।

कोन आपुले आहे जगती वस्तु कोणती दुसर्‍याची ।

समय कुणाला नाही आली गुरु 'अवतार' विना याची ।

*

एक तूं ही निरंकार (१२५)

गुरुची महिमा गा तू प्राण्या दुःख क्लेश निघूनी जातो ।

गुरुची महिमा गा तू प्राण्या येईल तेज मुखावरती ।

गुरुची महिमा गा तू प्राण्या येईल जीवनी शीतलता ।

गुरुची महिम गा तू प्राण्या अमृत होईल विष सुद्धा ।

महिमा गान गुरुचे करता पापीही होईल पुनीत ।

गाईल जो सदगुरुची महिमा मुडदेही होतील जिवीत ।

पूर्ण गुरुची महिमा कोनी गुरु कृपेने गान करी ।

क्षणामाजी 'अवतार' गुरु हा मायेचा तम दूर करी ।

*

एक तूं ही निरंकार (१२६)

दगदग सारी जाय मिटूनी संत चरणराज जो लावी ।

काळही त्याचे मानील जगती चरणधुळीला जो लावी ।

दैवलेख जातील मिटूनी चरणधुळीला जो लावी ।

सर्व दोष जातील मिटुनी चरणधूलीला जो लावी ।

क्षणात होईल ज्ञान प्रभुचे चरणधुळीला जो लावी ।

सर्व भ्रमातून होईल सुटका चरणधुळीला जो लावी ।

नयनी हृदयी येईल शांती चरणधुळीला जो लावी ।

होईल वश ब्रह्मांड तयाला चरणधुळीला जो लावी ।

कमळा जैसा राहिल जगती चरणधुळीला जो लावी ।

काया पालट होईल त्याचा चरणधुळीला जो लावी ।

नाही भरोसा या देहाचा जाईल श्‍वास कधी काळी ।

'अवतार' म्हणे जर मिळेल चरनधूळ लावी भाळी ।

*

एक तूं ही निरंकार (१२७)

सदा रंगूनी राहे नामी ज्याने गुरुला तोर्षावले ।

जिवलग होई देव तयचा ज्याने गुरुला तोषविले ।

अभिमान जाईल धुऊनी ज्याने गुरुला तोषविले ।

निर्मळ तन मन निर्मळ वाणी ज्याने गुरुला तोषविले ।

सार्‍या वस्तू तयास मिळती ज्याने गुरुला तोषविले ।

कमळ मनाचे फूलुन जाई ज्याने गुरुला तोषविले ।

अहंकार जाईल फूलुन जाई ज्याने गुरुला तोषविले ।

सदैव मस्ती राहे चढूनी ज्याने गुरुला तोषविले ।

जीवा शिवाची होई भेटी ज्याने गुरुला तोषविले ।

'अवतार' तयाला काही ना कमी ज्याने गुरुला तोषविले ।

*

एक तूं ही निरंकार (१२८)

मनमार्गीची हीच निशाणी मायाधीन सदा राहे ।

मनमर्गीची हीच निशानी कर्मकांडी गुंतुनी राहे ।

मनमार्गीची हीच निशानी लोभ अती विषयी मरती ।

मनमार्गीची हीच निशाणी सदैव ते दुःखी असती

मनमार्गीची हीच निशाणी अभिमानातच राहे चुर ।

मनमार्गीची हीच निशाणी साधुपासून राहे दुर ।

मनमार्गीची हीच निशाणी कुंटूबावरी स्नेह अपार ।

मनमार्गीची हीच निशाणी विसरूनी जाती निराकार ।

क्षणोक्षणी दुःखी मनमार्गी हाय हाय सदैव करी ।

म्हणे 'अवतार' अमोल जाईल हरून जुगारापरी ।

*

एक तूं ही निरंकार (१२९)

नामधन ज्यापाशी नाही अंती पश्‍चाताप तया ।

नामधन ज्यापाशी नाही रडूनी घालवीतो समया ।

नामधन ज्यापाशी नाही लोभी तो अहंकारी ।

नामधन ज्यापाशी नाही पापी तो या संसारी ।

नामधन ज्यापाशी नाही दारिद्याचा तो भागी ।

नामधन ज्यापाशी नाही चांडाळ तो असे हतभागी ।

नामधन ज्यापाशी नाही बहु जन्माचा तो रोगी ।

नामधन ज्यापाशी नाही क्षणोक्षणी दुःखे भोगी ।

'अवतार' म्हणे गुरुपासुन ज्याने नामामृत सेवन केले ।

संतजनाच्या चरणधुळीने जीवन अपुले सार्थकीले ।

*

एक तूं ही निरंकार (१३०)

कणकणवासी देव पहाण्या वनामध्ये जातात किती ।

कणकणवासी देव पहाण्या भस्मांगी लावीती किती ।

कणकणवासी देव पहाण्या समाधीस्त होतीत किती ।

कणकणवासी देव पहाण्या गंगेमाजी नहाती किती ।

कणकणवासी देव पहण्या पूजापाठ करीती किती ।

कणकणवासी देव पहाण्या फकीरांना भजतात किती ।

कणकणवासी देव पहाण्या आपणांसी लुटवीती किती ।

कणकणवासी देव पहण्या ठोकर दर दर खाती किती ।

मात मनाचा त्यागुनी मानव शरण जाय जो साधुला ।

'अवतार' म्हणे सदगुरु कॄपेने मिळेल ठाय परी अपुल्या ।

Translation - भाषांतर
N/A

References : N/A
Last Updated : 2009-07-21T07:33:46.2270000