आदिखंड - शिष्योपदेशार्थ सुदेशीशास्त्र

असा शिष्या उपदेशु । मांडला हा कथारसु ।परी नव्हे सुरसु । श्रोतयां विण ॥२३॥
हो कां तुमची श्रध्दा बाणें । हें मिं गांभैर्य काय जाणें । काय जी चंद्रासी विजणें । निववुं शकती ॥२४॥
तुह्मीं सहज असं सारी । तेथ माझा बोलु उपेगु करी । तैं दीपें सूर्याची आंधारी । फेडिली तेंजी ॥२५॥
परी हें माझेंनि भावें । गोसावीं सादरेंसीं द्यावें । हें मर्‍हाटें परी बरवें । शास्त्रदूहन आहे ॥२६॥
येणें शीष्या ज्ञान घडे । हे नवल नाहीं येवढें । गुरुचें ही गुरुत्व वाढे । ते हे कथा ॥२७॥
मूर्खाचें मूर्खत्व नाशी । ज्ञाताराचें ज्ञान प्रकाशी । आत्मा आत्मत्वें गीवसी । ते हें शास्त्र ॥२८॥
एणें सव्दंशु उध्दरें । हें सत्य चि निर्धारें । पतीतु हि मोक्षाव्दारे । चाले ये कथें ॥२९॥
स्त्री तरुण वृध्द बाळ । शुद्र वैश्य आदि करुनि सकल । हे नेघावें असें दुर्बळ । शास्त्र असे ॥३०॥
हा सर्वेपरी अगाधु । शास्त्रतिलका बालबोधु । आइकतां एवंविधु । घरीचा मोक्षु ॥३१॥
येथीचि ज्ञानमहिमा । लोटी यागा दानधर्मा । तपां दमनां कर्मा नेमा । श्रेष्ठ असे ॥३२॥
चातुर्यता वरी उपदेशु । निर्धारु आणि ज्ञान प्रकाशु । सव्दिद्या आणि सुरसु । तो हा ग्रंथु ॥३३॥
जें शास्त्रगौचें पूर्ण दुग्ध । ते हें आदिखंड शुध्द बुध्द । हे शिष्या एवंविध दीधलें पेंहे ॥३४॥
ह्मणे माध्यांजनी त्रिंबकु । हा पूर्वपक्ष सकळैकु । प्रीति पावो जगदात्मकु । श्रीदिध्देश्वरु तो ॥३५॥
इति श्रीचिदादित्ये प्रकाशे श्रीमव्दालावबोधे ब्रह्मसिध्देशोपदेशे पूर्णानंदे आदिखंडे विवरणे महत्प्रलयविवरणनाम पंचदश कथन मिति ॥१५॥
इति श्रीमद्भैरवात्मज श्री त्रिंबकविरचिते शिष्योपदेशार्थ सुदेशीशास्त्र बाळबोधस्यादिखंडं संपूर्ण मस्तु श्रीरस्तु ॥
स्वस्ति श्रीनृप शालिवाहन शके १५११ विरोधी संवत्सरे भाद्रपद अधिक मासे कृष्णपक्षे प्रतिपदा पुण्यतिथौ रविवासरे उत्तरा नक्षत्रे कन्यास्छिते चंद्रे कन्यास्थिते रवौ कन्यास्छिते देवगुरौ एवं शुभ दिने नागापूरग्रामे त्रिंबकेन श्रीबालावबोधस्यादिखंड लिखितं ॥शुभमस्तु ॥