कर्मदर्शनम्

आत्मैव मायया कर्म करोति बहुरूपधृक् ।
असंगः स्वप्रकाशोऽपि निद्रायामिव तैजसः ॥ १॥

मन्ये वदामि गृह्णामि श‍ृणोमीत्यादि रूपतः ।
क्रियते कर्म परमात्मना चित्तेन्द्रियात्मना ॥ २॥

आत्मैव कर्मणः पूर्वमन्यत् किञ्चिन्न विद्यते ।
ततः स्वेनैव कर्माणि क्रियन्ते निजमायया ॥ ३॥

शक्तिरस्त्यात्मनः काचिद्दुर्घटा न पृथक् स्वतः ।
तयैवारोप्यते कर्म निखिलं निष्क्रियात्मनि ॥ ४॥

सर्वदाऽसंग एवात्माऽज्ञतया कर्म संगिवत् ।
करोति न करोमीति न ज्ञः कर्मसु सज्जते ॥ ५॥

ज्वलति ज्वलनो वायुर्वाति वर्षति वारिदः ।
धरात्मा सन् धरति खल्वेको वहति वाहिनी ॥ ६॥

ऊर्द्ध्वं प्राणो ह्यधोऽपानः खल्वेको याति निष्क्रियः ।
नाड्यन्तराले धमति क्रन्दति स्पन्दति स्थितः ॥ ७॥

अस्ति जन्मर्द्धिपरिणत्यपक्षयविनाशनम् ।
षड्भावमिह यो याति स नान्योऽविक्रियात्मनः ॥ ८॥

स्वयं क्रियन्ते कर्माणि करणैरिन्द्रियैरपि ।
अहं त्वसंगः कूटस्थ इति जानाति कोविदः ॥ ९॥

दृश्यत्वाद् भास्यमहमप्यतोऽहं शुक्तिरंगवत् ।
अध्यस्तमेक एवाद्य श्वोऽपि सर्वोपरि स्थितः ॥ १०॥