-
स्यन्द् [syand] 1 Ā. (स्यन्दते, सस्यन्दे, अस्यदत्-अस्यन्त्त-अस्यन्दिष्ट, स्यन्त्स्यति-ते, स्यन्दिष्यते, स्यन्दितुं-स्यन्त्तुम्, स्यन्नः; desid. सिस्य- न्दिषते, सिस्यन्त्सति-ते; the स् of स्यन्द् is changed to ष् after a preposition ending in इ or उ)
-
To ooze, trickle, drop, drip, distil, flow; अयि दलदरविन्द स्यन्दमानं मरन्दं तव किमपि लिहन्तो मञ्जु गुञ्जन्तु भृङ्गाः [Bv.1.5;] [Mu.3.7.]
-
To shed, pour forth; स्यन्देते हि दिवा रुक्मं रात्रौ च द्विजसत्तम [Mb.14.57.25.]
-
To run, flee.
Site Search
Input language: