-
भ्रेज् (allied to √ 1.
भ्राज्) cl. 1. Ā. भ्राज् (pf. बिभ्रेजे &c.), to shine, glitter, [Dhātup. vi, 21] : Caus. भ्रेजयति (aor. अबिभ्रेजत्) Gr.
-
भ्रेज् (ऋ) भ्रेजृ r. 1st cl. (
भ्रेजते) To shine.
-
भ्रेज् [bhrēj] 1 Ā. (भ्रेजते) To shine.
Site Search
Input language: