|
अ.क्रि. ( आजार , कष्ट , चिंता , उपवास इ० कारणामुळ ) थकणें ; गळणें . वेंगणें पहा . [ सं . व्यंग ; म . वेंग ] उ.क्रि. १ पर्वत , झाड , जिना , घोडा इ० वर आरोहण करणें , चढणें . शृंगारिला हय तयावरि भूप वेंघे । - र . तदुपरी जव वेंघे विप्र सोपानपंक्ति । - सारुह ५ . २२ . २ लोंबकळणें ; ( फांदी इ० ला लोंबकळून ) खाली ओढणें , वांकविणें ; लोंबकळत राहणें . ( अकर्मक प्रयोग ) देवही तैसे तरू कवळुनी । वृक्षापरी वेंघती । - नव १२ . १७८ . ३ मिठी मारणें . म्हणोनि गळयासि वेंघत । - कथा १ . १३ . २० . [ वेंग = कवटाळणें ] अ.क्रि. करूं कीं नको करूं ह्या विचारानें साशंक स्थितींत पडणें ; कचरणें ; शंकित होणें .
|