-
रह् r. 1st cl. (
रहति)
-
रह् [rah] 1 P., 1 U. (रहति, रहयति-ते, रहित) To quit, leave, abandon, forsake, desert; रहयत्यापदुपेतमायतिः [Ki.2.14;] 9.16; रहयति नृपं स्वार्थपरता [Mu.3.4;] [Māl.9.8;] [Mv.1.44.]
-
रह्
cl. 1. P. ([Dhātup. xvii, 82] ) रहति (pf. रराह &c. Gr. ; inf. -रहितुम् See वि-√ रह्), to part, separate, [MBh. i, 5199] (v.l. ); to leave, quit, abandon, [Dhātup.] ; Caus. or cl. 10. P. (xxxv, 6) to leave, abandon, [Kāv.] ; to cause to give up or abandon, [Bālar.] [cf. λαθ in λανθάνω.]
-
r. 10th cl. (
रहयति-ते) To quit, to leave, to forego, to lose or abandon.
Site Search
Input language: