भागीरथीबाई - अभंग संग्रह १११ ते १२१

श्रीसद्गुरु भागीरथीबाई वैद्य यांचे अभंग अवीट गोडीचे असून मन प्रसन्न करणारे आहेत .


अभंग संग्रह १११ ते १२१

अभंग १११

अहो पंढरी पंढरी ।

काया नगरी पंढरी ॥१॥

औटपीट चंद्रभागा ।

पाणी वाहे ज्ञानगंगा ॥२॥

प्रेमद्वार भीमातीर ।

भाव ऊभा पुंडलीक ॥३॥

चिद्घन उभा पांडुरंग ।

चौदेही वीटेवर ॥४॥

भागिरथी उभी द्वारी ।

मागे प्रेमरुप वारी ॥५॥

अभंग ११२

खर्‍या देवाचा तो लावा हो तपास ।

वेंचा हो आयुष्य संसारीचे ॥१॥

खरा देव माझा सद्गुरुनायक ।

त्याचे वचन देख , वेदश्रुती ॥२॥

ब्रह्मा विष्णु शिवाचे दावीती ते स्थान ।

माया ब्रह्म उभय ऐक्य करी ॥३॥

ऐसा सद्गुरुनाथ देवांचाही देव ।

ब्रह्माची उपमा तया गौण असे ॥४॥

परम कृपाळू सद्गुरु बलभीम ।

भागिरथीस भाव दुजा नाही ॥५॥

पद ११३

राधाबाईकृत

धन्य सद्गुरु माय गे । दावियेले तूं पाय गे ।

गेली मम हाय हाय गे । झाले सुखरुप पाय गे ॥धृ०॥

होत अज्ञान कुपांत । म्हणुनी धरिले तुझे हात ।

दाखविले स्वरुप सागर गे ॥१॥

पंच कोशा पलीकडे नेले गे ।

चिन्मय होउनी गेले गे ।

अनुभव बोलतां नयेच गे ॥२॥

अक्षय ठेवी त्या ठायी ।

अहंकार वारा लागुं न देई ।

मीपण चरणी वाहाते गे ॥३॥

भागिरथी चरणी मुरले गे ।

द्वैतची नाही उरले गे ।

राधेचे राधेपण सरले गे ॥४॥

पद ११४

देव किती चांगला चांगला चांगला ॥

माझ्या अंतरी रंगला ॥ध्रृ०॥

शरणची जातां या चरणां ॥

चुकवी भवभय मरणा ॥१॥

भीति नसे त्या पापपुण्यांची ॥

खंति नसे त्या सुखदुःखांची ॥२॥

भीति नसे ती जन्ममृत्यूची ॥

खंति नसे त्या लोकनिंदेची ॥३॥

सदा आवड मज संतसंगाची ॥

वार्ता नको ती कांनी दुःखाची ॥४॥

दुःखची नाही सुखची नाही ॥

फिटली भ्रांती मनाची ॥५॥

अंतरी बाहेरी एकची भरला ॥

सद्गुरु माऊली सांगे मजला ॥

नको विसरुं या बोला ॥६॥

पद ११५

चाल -आनंदाचा कंद०

भाग्य उदय हा खचितची झाला ।

सद्गुरुराया भेटला । तिळगुळाचा सक्रांतीचा ।

सण आम्हांसी पातला ॥ध्रृ०॥

सद्गुरु म्हणती तिळाएवढी भक्ति करा तुम्ही नेमाने ॥

आनंदाची भेट गुळाची देइन तुजला प्रेमाने ॥१॥

ज्ञानसूर्य हा एक उगवला बारा राशी फिरत असे ।

बारा राशी कोणकोणत्या ऐकुनी घ्या सद्गुरुमुखे ॥२॥

पांच ज्ञानेंद्रिय पांच कर्मेंद्रिये जीव शीव मिळुनी बारा ॥

जाणीवेचा एक फिरतसे ज्ञान सूर्य हा खरा ॥३॥

श्रीभागीरथी सद्गुरु जीने तिळगुळ राधेसी दिधला ॥

भासहि नुरला भाव जिराला आनंद बहु जाहला ॥४॥

पद ११६

चाल -जयजय राममाई बोला०

जयजय ब्रह्म माई बोला ।

दुःखी जिवाला सुखी करोनी पोंचवी स्वरुपाला ॥धृ०॥

बद्ध मुमुक्षु साधक सिद्ध येती श्रवणाला ॥

बद्ध जनता कशी करीते विपरीत अर्थाला ॥१॥

मुमुक्षु जन हे नित्य येती श्रवणाला ॥

किर्तन ऐकता तल्लीन होउनी लागते भक्तीला ॥२॥

साधक सारे नित्य नेमाने येती श्रवणाला ॥

श्रवण ऐकतां तल्लिन होउनि लागति डोलाला ॥३॥

सिद्ध सादु एकचि रुप भाव नाही उरला ॥

दोघांचीहि एकच स्थिती भोगिती उन्मनिला ॥४॥

भागिरथीने माझ्या करितां कष्ट फार सोशिले ॥

दीन ताइचे अंतःकरण गहिवरुनी आले ॥५॥

पद ११७

लोणी साखर चाल -मीच स्वये परब्रह्म०

सद्गुरु नाथा रे प्रेमाची साखर घेई रे ॥धृ०॥

मनाचे हे दूध देवा बोधाने विरजीले , बोधाने विरजीले ,

बोधाने विरजीले ॥१॥

सदसत विचारमंथा करुनी ज्ञान लोणी काढिले ,

ज्ञान लोणी काढिले , ज्ञान लोणी काढिले ॥२॥

चित्तशुद्धि वाटी देव नवी तूं घडवीली ,

नवी तूं घडवीली , नवी तू घडविली ॥३॥

स्वानुभव मृदु लोणी वाटी भरोनी ठेविले ,

वाटी भरोनी ठेविले , वाटी भरोनी ठेविले ॥४॥

सद्गुरु भागीरथि माउली ग माझे लोणी घेई ग ,

माझे लोणी घेईं ग , माझे लोणी घेईं ग ॥५॥

पद ११८

चाल -पाळणा०

जो जो जो जो रे सच्चिदानंद सद्गुरु बालमुकुंदा ॥धृ०॥

कोठे होतासि , इतके दिवस। आला ह्या समयास ॥१॥

त्रिविध तापांतुनि काढियेले । चित्त चरणी जडवीले ॥२॥

अवतार तुझा , खाडिलकर कूळी । रखमाबाइच्या उदरी ॥३॥

आषाढ वद्य चतुर्दशीचे रात्री । कन्या झालि सुपात्री ॥४॥

निराकार तूं निर्गूण । भक्तासाठी झाला सगुण ॥५॥

ब्रह्माविष्णूला ठकविले । मायेला चकवीले ॥६॥

चहू देहांच्या पाळण्यांत । अखंड राहा खेळत ॥७॥

सद्गुरु भागिरथी हृदयी राही । राधा पाळणा गाई ॥८॥

पद ११९

चाल -गुन्हेगारी धन्याची०

गुरुनाथ दया करी तारी सकलांस ॥धृ०॥

हिंडुनफिरुन कष्टी झाले आले शरण चरणास ॥

गुरुनाथांनी नौका दिधली उद्धरुनी नेले खास ॥१॥

पुणे मुक्कामी आले प्रभु उद्धरिले बहुतांस ॥

कुणी म्हणती त्यांच्या जिवाला बहूत झाला त्रास ॥२॥

सुखादुःखा विरहित माउली माझी ॥

त्यांची तुम्हां सर्वांना कशाला हवी काळजी ॥३॥

राग नसावा प्रेम असावे माफि मागते चरणास ॥

दर्शन घेतां स्पर्श होतां आनंद होतो खास ॥४॥

माउलीचे गुणवर्णन किती मी करणार ॥

झटकन जाउन पटकन त्यांचे पाय हो धरणार ॥५॥

तुम्हां सर्वांना हात जोडुनी करिते विनवणी ॥

भागिरथी माउलीला माझ्या सोडुं नका कोणी ॥६॥

सार्‍या जगामध्ये अशी माउली नाही मिळणार ॥

म्हणोनि राधा पुन्हा पुन्हा गळी त्यांच्या पडणार ॥७॥

पद १२०

ऐसे करी प्रभू ऐसे करी प्रभू , ।

ऐसे करी मम चित्ताला ॥

क्षण पळही फुकट न जावो ।

पाहो तुझ्या स्वरुपाला ॥धृ०॥

जिकडे पाहे तिकडे तूझा ।

खेळ असे हा वाटो मला ॥

मीपण नाहिंसा करी बा ।

शेषही नको मजला ॥१॥

घातक मोठा वैरी मीपणा ।

अंतर पाडी स्वरुपाला ॥

यासि पकडुनी नेईं देवा ।

बांधी आपुल्या चरणांला ॥२॥

सोडुं नको हा माझा वैरी ।

घालिल पुनरपि जन्माला ॥

हीच कटकट माझी असे ।

सांगूं आतां कोणाला ॥३॥

मला आवड आहे देवा ।

सदा स्वरुपी राहण्याची ॥

मीपणा हा फसवुनि नेतो ।

खोडा मोडा हो त्याची ॥४॥

वृत्ती उठतां बसतां तिजला ।

स्वरुपरुचि लावा तुमची ॥

सच्चिदानंद सर्वत्र भरला ।

पहा पहा बाई तो तूंची ॥५॥

ज्ञान अफू घालून निजवी ।

झोंप लागो उन्मनी ॥

मीतुंपणाचे स्वप्न नको मज ।

उदासपणा हा वाटो मनी ॥६॥

भागिर्थी माउली दयाळू ।

माझी हौस पुरवी क्षणोक्षणी ॥

चरणि लोळेन स्वरुपी खेळेन ,

हीच राधेची विनवणी ॥७॥

आरती १२१

भागीरथीकृत०

जयदेव जयदेव जय बलभिमदेवा ।

आरति करितां देशी चिन्मय मज मेवा ॥धृ०॥

त्वंपद शोधून वार्ता वळियेल्या ।

तत्पद घृतामाजी भिजवुन ठेवील्या ॥१॥

चैतन्य दीपे निरांजन लाविले ।

चिदात्म प्रकाशे सामान्य दिसले ॥२॥

सामान्य स्वरुपाचा प्रकाश पाहतां ।

वाणी कुंठित झाली नये बोलतां ॥३॥

बलभिमराये ऐसे नवलाव केले ॥

भागिरथीसी चरणी मेळवीले ॥४॥

Translation - भाषांतर
N/A

References : N/A
Last Updated : 2010-12-30T09:54:56.5300000