भागीरथीबाई - अभंग संग्रह ७१ ते ८०

श्रीसद्गुरु भागीरथीबाई वैद्य यांचे अभंग अवीट गोडीचे असून मन प्रसन्न करणारे आहेत .


अभंग संग्रह ७१ ते ८०

पद ७१

चाल -अग्नि तरी परतंत्र आहे०

मी कसा स्वतंत्र आहे ।

गुरुकृपेने अनुभव पाहे ॥ध्रृ०॥

प्रल्हाद बोले ताडिसी मारिसी ।

न जळे , न तुटे तो मी आहे ॥१॥

पृथ्वी , आप , तेज , वायु , आकाश ।

हे सारे परतंत्र आहे ॥२॥

अस्थि , मांस , त्वचा , नाडी , रोम ।

हे पृथ्वीचे अंश आहे ॥३॥

लाळ , मूत्र , शोणित , स्वेद , रेत ।

हे तो आपतत्त्व आहे ॥४॥

क्षुधा , तृषा , आळस , निद्रा , कांती ।

हे अग्नितत्त्वाचे आहे ॥५॥

चलन , वलन , धावन , प्रसरण , रोधन ।
हे वायूअधीन आहे ॥६॥

काम , क्रोध , लोभ , मोह , भय ।

हे आकाशविकार आहे ॥७॥

तात भाव हा शोधुनि पाहतां ।

तोहि पंचभूतात्मक आहे ॥८॥

बलभीम सद्गुरुनाथ माझे ।

भागिरथी स्वानुभव गये ॥९॥

पद ७२

चाल -तिळगुळ घ्या मंजुळ बोला०
भावासी , म्हणे भक्ती ।

ज्ञानदृष्टि प्रेम राखी ती ॥ध्रृ०॥

स्थूल सूक्ष्म कारण हे तूं ।

अज्ञान दृष्टि टाकुनि दे तूं ॥

महाकारणी स्मरोनि राहे तूं ।

तुर्यारुप घे तूं गुरुयुक्ती ॥१॥
ईशसंकल्पी फसूं नको तूं ।

दृश्य मिथ्या जाणुनि घे तूं ॥

परब्रह्मिं हा न चले किंतू ।

ही बलाढ्य सद्गुरुशक्ती ॥२॥

चार आश्रम मुक्त हे मोती ।
ज्ञानराखिशी शोभा देती ॥

पारदर्शनी तेची नेती ।

कलियुगामध्ये जुगवीती ॥३॥

बलभिमराये नवलचि केले ।

गुरुकृपा पौर्णिमा पूर्णचि जाणे ॥

मन आवरोनी मनगटी बांधणे ।

निजपदी राहे भागिरथी ॥४॥

पद ७३

चाल -सद्गुरुने अवचित मजला०

ऐसा संत असावा कोणी । ज्याची शुद्ध सात्विक करणी ॥ध्रृ०॥

ज्या गांवी वसे असा संत । तो गांव सदा पवित्र ॥

त्याची वार्ता पडो माझे कर्णी ॥१॥

गांवोगांवी फिरतां जातां । जेथेतेथे दुःखाचिच वार्ता ॥

न दिसे ब्रह्मनिष्ठाची करणी ॥२॥

संत तीर्थ असे माझे मनी । तेथे जाउन कधिं मी न्हाणी ॥

कधिं पाहिन त्यांसि मी नयनी ॥३॥

गोविंदरावांसि पावन केले । बलभीमउदरी जन्मासि आले ॥

पितापुत्रासि भागिरथि नमुनी ॥४॥

पदे ७४

चाल -कृष्ण ग माझा कणकण०

अग सखे बाई सांगुं मी कांही

नवल जगाची अशी तर्‍हा ॥

ब्रह्मिं माया ही कैसी झाली

पुसती वेळोवेळ मला ॥ध्रृ०॥

कोणे दिवशी कोणे काळी

झालि असे ही माया गे ॥

कोण्या तिथिसी कोण्या मासी

जन्मा आली ही जाया ॥१॥

गर्भि बाळ हे पुसे मातेसि

आपुल्या बापाची जन्मकथा ।

कुमुहूर्ती की सुमुहूर्ति जन्मला

हेंचि सांगे स्पष्ट मला ॥२॥

याचे उत्तर ऐक बाळा ,

उघड असे बा साचार ॥

जेव्हांपासूनि तूं पुसूं लागला

तेव्हांपासोनि उद्भवा ॥३॥

जेव्हांपासुनी पुसूं लागला

तेथोनि कृतद्वापार ॥

त्रेतामध्ये गुरुदेव पूजुनी

म्हणसि मी हे आपण ॥४॥

कलियुगामध्ये वर्णसंकर

हा झाला असे गे सर्वत्र ।
सुखदुःखद्वंद्वे गांजिले ते

शरण येती सद्गुरुला ॥५॥

बलभिमचरणी भागिरथी ही

ठेवुनि ऐशी दृढ भाव ।

प्रेमामध्ये मग्न होउनी

झाली स्वरुपी गार गा ॥६॥

पद ७५

चाल -यमुनेच्या तीरी हरी विहार०

राधे मजवरि कां तूं रुससी ।

कपटि म्हणोनी नांव ठेविसी ॥ध्रृ०॥

अनयावरि तूं चित्त ठेविसी ।

अनीति सखिवरि प्रेमचि करिसी ॥१॥

निजस्वरुपासी विसरुनि माझ्या ।

सवतीने वश केला म्हणसी ॥२॥
सत्यज्ञान मी देउनि तुजला ।

रुसलो म्हणुनी आळचि घेसी ॥३॥

सोड सोड हा संशय वैरी ।

घात करिल हा निज ठेव्यासी ॥४॥
दोघांचा तो त्याग करुनिया ।

रत हो माझ्या सगुणरुपाशी ॥५॥

बलभिमबाला भागिरथी ही ।
प्रेमे हितगुज सांगे तुजसी ॥६॥

पद ७६

चाल -कशि हरि तूं वाजवि०

धुंदी ध्यानी भरली की धुंदी ध्यानी भरली ॥

सद्गुरुने कृपा केली ॥ध्रृ०॥

बोधाच्या नादे आम्हां । बोलाविले गुणधामा ॥
अन्नपाणी मज गोड न लागे । तहान भूक हरली ॥१॥

बलभिमराये हो ऐसे केले । प्रबोध गळी उतरविले ॥

भ्रतारपोरे त्यागुनि आम्ही । गेलो त्यांचे सदनी ॥२॥
निजबोध ऐकुनि आले । निश्चळ पदी नाही भ्याले ॥

भागिरथी म्हणे इच्छा पूर्ण । ब्रह्मपदी भरली ॥३॥

पद ७७

चाल -रामा अभिमाना पासोनि०

सद्गुरु माझे अज्ञान आपण सोडवाना ।
लक्ष चौर्‍यांशी फिरुनी झाला शीण ॥ध्रृ०॥

मी तूं करितां गेला माझा जन्म ।

तुझ्या चरणी लागो माझे प्रेम ॥

आतां नको मज जन्ममरण ॥१॥

कर्म करितां शिणला माझा जीव ।

लाभ अलाभ न कळे मज माव ॥

आतां कैसे करुं हे सुचेना ॥२॥
आत्मज्ञान देवे कथियेले ।

ते मजसि नाही ठावे झाले ॥

आतां धरिले देवा दोन्ही चरण ॥३॥
हीन दीन भागिरथी जाण ।

बलभिमरायासी करी प्रार्थना ॥
शरण आले सोडूं नका जाण ॥४॥

पद ७८

चाल -गुरुची दया ग मजवरती०

स्त्रीचा आरोप मजवरता । कां हो गुरुमूर्ति करतां ॥ध्रृ०॥

पंचतत्त्वे न्याहाळीतां । दिसेना पुरुषस्त्री तत्त्वता ॥

कृपा सद्गुरुंची होतां । स्त्री -शूद्रादि नसे वार्ता ॥१॥
ऐसी अभ्यासाची खूण । जाइल स्त्रीपुरुष -भान निघून ॥

सर्वदूर परमात्मा पाहतां । राहिले मीच कोठे अरुता ॥२॥

सबोध मुमुक्षु जरि तुम्ही असतां । तरि भेदाची नसती वार्ता ॥

बलभिमचरणी ठकु असतां । कां दोषांसि पात्र होतां ॥३॥

पद ७९

चाल -मला दादला नको ग०

मला बायको नको रे बुवा ।

नको नको म्हणतां गळ्यांत पडते ॥

याला मी काय करुं बूबा ॥ध्रृ०॥

उठते लौकर जाते शेजारी ।

चारसहांची खटपट करी बूवा ॥२॥

घरचे जाते ते जात ओळखत नाही ।

चिदानंदाची चोळी घालत नाही बूवा ॥३॥

बोधाचा आला पाला खायला बसते ।

फलश्रुति तेलाची धार मागते बुवा ॥४॥

सद्गुरु बलभिमचरणी भागिरथी ।

समरसोनि गेली रे बूवा ॥५॥

पद ८०

चाल -हा परमसनातन विश्व०

मत्प्राणसखे तूं ऐक चंद्रिके आतां ।

तुजसाठी सगुण मी झालो निर्गुण असतां ॥ध्रृ०॥

हा खेळ मांडिला परोपरी गमतीचा ।

या खेळा पुससी कोण कोठिला कोणाचा ॥

हा हट्ट तुझा मज सोडवेना प्रेमाचा ।

तव हट्ट पुरविण्या बोलतसे ही वाचा ॥ चाल ॥

किति लपसी सांधोसांधी लाडके ।

किति आड मार्गाने जासी लाडके ॥ चाल ॥

तूं शिकविसि मजला लपण्याछपण्या आतां ॥१॥

जग खोटे असुनी खरे काय सांगावे ।

धन कुबेर असुनी द्रव्य कोणा मागावे ॥

त्यापरि तूं सखये , फससि इंद्रजालांत ।

मम वचना खोटे ठरविसि त्या नादांत ॥ चाल ॥

आतां चूक कोणाची सांग जिवलगे ।

मशि डोळे उघडुनि पाह जिवलगे ॥ चाल ॥

दे सोडुनि अवघा मनिंचा संशय नसता ॥२॥

मज तूंचि शिकविले असत्य जग वदण्याला ।

मम स्वरुपी कोठे शोधुं दृश्यकणाला ॥

तव शुद्ध प्रेम ते अर्पी गुरुचरणाला ।

मग संशयशत्रू त्वरित जाय विलयाला ॥ चाल ॥

तुज प्रबोधमार्गे जाणे आवडो ।

दृश्यात्मक खोट्या लीला नावडो ॥ चाल ॥

भागिरथी धरी सद्गुरुचरणांसी आतां ॥३॥

Translation - भाषांतर
N/A

References : N/A
Last Updated : 2010-12-30T09:46:33.4000000