हें माझें तें माझें आणि काबाड ओझें

सर्व माझें माझें करुन आटापीटा करणें
फार हव्यास केला तर त्रास होतो. माझें माझें० पहा.

Related Words

ब्रह्मानुभव चित्तीं, हें गुरुच्या हातीं   सांगेल तें कारण आणि बांधील तें तोरण   गोठणचं गाईल आणि घरांतली जाईल, द्याल तितका मार खाईल   (जें)पिंडी तें ब्रह्मांडीं   लहान-लहान तें छान, मोठें तें खोटें   आप तरणें आणि जग तारणें, आप बुडणें व जग बुडविणें   व्याली आणि चाटावयास विसरली   माझें मन नित्य राजी, खातें भाकर भाजी   आरशांत पाहणाराचे तीन प्रकारः नर, वीर आणि वानर   चोर तो चोर आणि-आणखी शिरजोर   चूल आणि मूल   सूर्य शिळा, अग्नि ओवळा, आणि गंगा पारोशी म्हणतां येत नाहीं   सुपांतील हंसती आणि जात्यांतील रडती   घर ना दार, आणि देवळीं बिर्‍हाड   बावळा-बावळी मुद्रा आणि देवळीं निद्रा   मनाचें तें पेणें, त्रिभुवन ठेंगणें   योग्यता-योग्यतेनें मिळवी, तें दैवावर न घालवी   आपलें नकटें आणि लोकांचे चोखटें बरोबर आहे   दृष्टीआड सृष्टि आणि वस्त्राआड जग (जन) नागवें   कामापुरता मामा आणि ताकापुरती आजीबाई   सगळा स्वैंपाक तयार झाला आणि विसरली मिठाला   बाभळीचा कांटा, पुढें तिखट आणि मागें पोंचट   आपली हाण (हानि) आणि जगाची मरमर   आपलें नकटें आणि लोकांचें चोखटें   तिळभर करावें आणि डोंगरभर गर्जावें   कामाला नडी आणि रिकामपणाला घोडी   सगळा गांव बाबाचा, आणि कोणी नाहीं माझ्या कामाचा   पहार्‍याला संत्री आणि राज्याला (राजाला) मंत्री   कैलास कंटाळे तों गाणें, आणि कान फाटेतों लेणें   सुकुमार बिबी आणि चाबका जोगी, चाबुक तुटला पण वळ नाहीं उठला   सारा गांव शेती आणि कण नये हातीं   कावळे दावो गेलो आणि उजवो गेलो सारखंच   गाय अपवित्र आणि शेपूट पवित्र   वृत्ति-वृत्तीला बांध घालणें ती बुद्धि आणि बांध राहूं देत नाहीं ती बद्धी   पोर आणि ढोर दुसर्‍यावर विसंबूं नये   रडतो आई आई आणि म्हणतो बाई बाई   कोठें इंद्राचा ऐरावत आणि कोठें शामभटाची तट्टाणी   धडांत ना भाकडांत, आणि शेळींत ना बोकडांत   नवर्‍याला मिळेना काट आणि धेडा मागतो वरण   दुर्गुण आणि विपत्ति, आळसापासून उत्पत्ति   कुणब्‍याची बेटी आणि गव्हाची रोटी   सोनें केलें देवानें आणि सोन्याचा देव केला माणसानें   बाईल गेली यात्रेला आणि लौकरच आली घराला   माधुकरी-माधुकरीचें आणिलें आणि अर्धें पोट भरिलें   सोनें आणि परिमळे   भांडभांड भांडला आणि शेवटीं धरिला अबोला   दिवसां मजूरी आणि रात्रीं हजेरी   राजे राजांचें दळ हाले आणि प्रजेचे हाल झाले   पेटींत सव्वामण दागिने आणि अंगावर गुंजभर सोनें   चतुराईने शहाणे आणि क्रोधाने मूर्ख वागती   अविचारें ओझें घेणें, शांतपणें ते साहणें   आणि   आवडता-ती-तें   ओझें   ओझें नाहीं वानरीशीं, पोर बिलगतें उराशीं   कुडती-तें   कागदाची गोणी, खिळ्याचें ओझें   काबाड   खांदाडीभर ओझें   खालता-तीं-तें   गादी लागे मऊ मऊ आणि ढेकूण करिती चाऊ चाऊ   चोजाचें ओझें, ढुंगणाला थंडी वाजे   ज्‍याचे नांव तें   ज्याचें नांव तें   डोकीवरचें ओझें खांद्यावर करणें   न झेंपे ऐसें ओझें, दुसर्‍यावर न घालावें   निजाम आणि हजाम   परोपकाराचें ओझें आणि घांसून चंदन झिजे   पादर धिटा ओझें हतियारें   भरल्या गाडीला सुपाचें ओझें   माझें माझें आणि भ्रांतीचें ओझें   वरता-ती-तें   संगतीं-तें   संसाराचें ओझें-जोखड   संसाराचें ओझें मनाचें, पाय धरा विठोबाचे   हग ओक आणि स्वर्ग लोक   हत्तीचें ओझें, हत्तीनें उचलावें   हत्तीला सुपाचें ओझें   हाताला येईल तें   
: Folder : Page : Word/Phrase : Person