न घे ऐकून कोणाचें, कान फार बधीर त्याचे

एखादा मनुष्य नेहमीं आपल्या मनाप्रमाणें वागतो, दुसर्‍या कोणाचें मुळींच ऐकत नाहीं अशाबद्दल म्हणतात
हेकेखोर हट्टी मनुष्य.

Related Words

नांव न घेणें   काळीज काढून टाकले तरी विश्र्वास न येणें   ज्‍याचे जवळ पैका, त्‍याचे बोल ऐका   खरी सासू धरती कान, तर आखाड सासू मागती मान   असतांना दैव बरं, बुडवितांही न मरे   कान पिळून घेणें   कान टवकारून-पसरून ऐकणें (पाहाणें)   कान दोळे सुजौने सड्यार सुंट फुल्‍ल्‍या   चोरी, चहाडी, शिंदळकी (न करावी)   कान भरवून देणें   पाऊल मागें न देणें   बाकी न ठेवणें   चुना पानाला न लागणें   भवति न भवति   डोळे असून पाहावयाचें नाहीं, कान असून ऐकावयाचे नाहीं   वर-वरं प्राणत्यागो न पुनरधमानामुपगमः।   मनगट-मण (न) गट चावणें-चावून घेणें   ज्‍या सोन्यानें कान तुटतो ते कशाला   पुराणामित्येव न साधु सर्वम्‌।   दे लाख, घे दोन लाख, देतोस काय तर घेतोस काय   देवळांत काशाची घंटा टांगली, आवाज न निघे कदाकाळीं   हात पसरी तो हातारी, न देईल तो भिकारी   कोणावरहि जो प्रीति न करी, त्‍यावर कोणी लोभ न धरी   साप न म्हणावा बापडा, नवरा न म्हणावा आपला   चिंता वाहतां बहुत, कर्ज न फिटे निश्र्चित   शब्दाबाहेर पाऊल न टाकणें   उंदीर मावेना बिळीं, त्याचे पुच्छीं तृणपुली   घे म्‍हणून असप   घरोघर पिकले मोती तर त्‍याचे मोल काय होतें   कैलास कंटाळे तों गाणें, आणि कान फाटेतों लेणें   एकापेक्षां बहुमत, फार उपयोगी पडत   करील त्‍याचा कारभार, मारील त्‍याची तलवार, राखेल त्‍याचे घर व खपेल त्‍याचें शेत   सोनें उत्तम पण कान खातें   ज्‍या सोन्यानें कान तुटतो तें कशाला   न पुरे माझ्या गारीं, कोठला माधुकरी   विंदाण-न   बुळीद-न   जें न निघे संबंधीं तें निघे जेरबंदीं   जाणून अपराध करी, त्‍यास क्षमा न करी   सब छोडे मेरा रब न छोडे   शब्द खालीं पडूं न देणें   चोर चोरीसे गया, तो हेरी फेरीसे न गया   आला हाकारा, टाकला पसारा, घर तेरा न मेरा   योग्यता-योग्यतेनें मिळवी, तें दैवावर न घालवी   कोणी आपले दोष न छेडी, त्‍याचें पुन्हां आचरण करी   उपकार करणें, त्याची बढाई न सांगणें   शय्या पाळीतां आणिकेसी न रमे कांताः   सारखे-सारखे सारखे, कोणी न पारखे   न दिसती तारांगणें   तुला न मला, घाल कुत्र्याला   अगुणिया स्तव न करी, लक्ष्मी जरी त्याचे घरीं पाणी भरी   अति बायका त्याचे घराचा नाश   अनुभवानुसार चातुर्य तें वाढतें फार   अपूर्ण - अपूर्ण घागरीस डबडब फार   असे त्‍याचे दैवाचे ताले कीं, कुत्र्यावर नौबत चाले   असती मुलें लहान, परी त्यांचे तीक्ष्ण कान   असतीं मुलें लहान, परी तिखट त्‍यांचे कान   आकाशीचें फूल, त्याचे कुणा एवढें खूळ   आधीं पिसा, त्याचे हाती दिलें कोलीत   ईश्र्वर जन्मास घालतो, त्याचे पदरी शेर बांधतो   उथळ पाण्याला खळखळ फार   उथळ पाण्याला खळाळी फार व दुबळें माणसास बढाई फार   उंदीर मावेना बिळीं, त्याचे पुच्छीं तृणपुली   उंदीर सापळ्यांत पडे, लक्ष त्याचे मृत्यूकडे   उन्हांतून करून येतो सुरापान, त्याचे क्रोधाचे नाही प्रमाण   कडू झाडाला पाने फार, दुर्भाग्‍याला बोलणें फार   करंट्याला बोल फार, चिकण मातीला ओल फार   करणें थोडें, बोलणें-बडबड-बलबल-मचमच-वचवच फार   करील त्‍याचा कारभार, मारील त्‍याची तलवार, राखेल त्‍याचे घर व खपेल त्‍याचें शेत   काजव्याचा उजेड त्याचे अंगाभोंवतीं   कान   कान देणें   कान होणें   खेळणारापेक्षां पाहाणारे फार   खाईल त्‍याचे घशाशीं जळजळे   खाणें थोडे मचमच फार   गाढवाला दिला मान, गाढव करते वरती कान   गाढवास दिला मान, गाढवानें केले उंच कान   गायी वासरें ज्‍याचे दारा, रोग न येई त्‍याचे घरा   घरच्या भयानें घेतलें रान, वाटेवर भेटला मुसलमान, त्‍यानें कापले नाक (आणि दोन्ही) कान   घरोघर पिकले मोती तर त्‍याचे मोल काय होतें   घुसळतीपेक्षां उकळतीच्या घरीं फार   घोवाक सांडून सोडले घर, पण मीण घालला फार   चलतां त्‍याचे हालतां, बसतां त्‍याचे थिजतां   ज्‍याचे अंगची मस्‍ती, त्‍याचे अंगी जिरती   ज्‍याचे जवळ पैका, त्‍याचे बोल ऐका   ज्‍याचे दांत, त्‍याचे घशांत   ज्‍याचे पदरीं संपत्ति, त्‍याचे आर्जव करिती   ज्याचें पाप त्याचे पुढें येऊन नाचणें   ज्‍याच्या घरी दाणा, त्‍याचे नांव नाना   ज्‍याचा खावा माल, त्‍याचे गावे ख्याल   ज्‍याचा माल त्‍याला हाल (त्‍याचे हाल), कोल्‍हीं कुत्री पडली लाल   ज्‍यास आहे चातुर्य, त्‍याचे करिती आश्र्चर्य   जो तांबोळी आपलीं पानें दररोज फेरतो, त्‍याची पाने सडत नाहीत, आणि जो आपले कपडे रोज धुतो, त्‍याचे कपडे मळकट दिसत नाहीत   जो भिऊन वागे, त्‍याचे मागे देव लागे   डोलावली मान, धरते कान   तुका म्‍हणे करून दावी। त्‍याचे पाय माझे जिवीं।।   दुःख धरून बसला, कर्ज न फिटे त्याचे बाला   धान्याप्रमाणें उपकार, पेरण्यानें वाढती फार   नामदार तो नम्र फार   
: Folder : Page : Word/Phrase : Person