एकनाथी भागवत - श्लोक ७ वा

नाथमहाराजांचा हा प्रासादिक ग्रंथ परमपूज्य असल्याने यावर भक्तजनांची आदरबुद्धी आहे.


श्लोक ७ वा

यदिदं मनसा वाचा चक्षुर्भ्यां श्रवणादिभिः ।

नश्वरं गृह्यमाणं च विद्धि मायामनोमयम् ॥७॥

जें जें दृष्टीं देखिलें । तें तें दृष्यत्वें वाळिलें ।

जें जें श्रवणा गोचर झालें । तेंही वाळिलें शब्दत्वें ॥५०॥

जें जें वाचा वदे । तें तें वाळिजे जल्पवादें ।

वाचिक सांडविलें वेदें । नेति नेति शब्दें लाजिला ॥५१॥

जें जें संकल्पें आकळिलें । तें तें कल्पित पैं झालें ।

जें जें अहंकाराला आलें । तें तें वाळिलें विजातीय ॥५२॥

जें जें इंद्रियें गोचरें । तें तें जाण पां नश्वरें ।

हें नित्यानित्यविचारें । केलें खरें निश्चित ॥५३॥

तोही नित्यानित्यविवेक । जाण पां निश्चित मायिक ।

एवं मायामय हा लोक । करी संकल्पसृष्टीतें ॥५४॥

जेव्हडा देखती संसार । तेव्हडा मायिक व्यवहार ।

हा वोळख तूं साचार । धैर्यनिर्धार धरोनी ॥५५॥

जैशी स्वप्नींची राणीव । केवळ भ्रमचि जाणीव ।

तैसेंचि जाण हें सर्व । भववैभवविलास ॥५६॥

Translation - भाषांतर
N/A

References : N/A
Last Updated : 2011-09-19T11:15:43.4000000