एकनाथी भागवत - श्लोक ४ था

नाथमहाराजांचा हा प्रासादिक ग्रंथ परमपूज्य असल्याने यावर भक्तजनांची आदरबुद्धी आहे.


श्लोक ४ था

यर्ह्येवायं मया त्यक्तो लोकोऽयं नष्टमङ्गलः ।

भविष्यत्यचिरात्साधो कलिनापि निराकृतः ॥४॥

ऐकें उद्धवा हितगोष्टी । म्यां सांडलिया हे सृष्टी ।

थोडियाचि काळापाठीं । नष्टदृष्टी जन होती ॥२२॥

अधर्म वाढेल प्रबळ । लोक होतील नष्ट अमंगळ ।

ते अमंगळतेचें मूळ । ऐक समूळ सांगेन ॥२३॥

मज नांदतां ये सृष्टीं । कलि उघडूं न शके दृष्टी ।

मज गेलियापाठीं । तो उठाउठीं उठेल ॥२४॥

कलि वाढेल अतिविषम । ब्राह्मण सांडितील स्वधर्म ।

स्वभावें नावडे दानधर्म । क्रियाकर्म दंभार्थ ॥२५॥

Translation - भाषांतर
N/A

References : N/A
Last Updated : 2011-09-19T11:15:41.1570000