आर्य केकावली - १२१ ते १४०

केकावली हे उत्कृष्ट वीणाकाव्य तसेच ध्वनीकाव्य आहे. केकावलीतील मुख्य रस भक्ति असून करून रस त्याचा अंगभूत आहे.


आर्य केकावली - १२१ ते १४०

मजहूनि भक्त माझा समर्थ हे आपणाच वाचविले ।

त्वा संकटी असे शुचिजनास कथुनि स्वतत्त्व सूचविले ॥१२१॥

मच्छक्तिचे स्वरक्षक भक्त भले हे, धरासुताशोध ।

त्वा केला, वाचविली, हा कुशळालागि सुचविला बोध ॥१२२॥

तू तो राघव, राघव तो तू, तुम्हात तो नसे भेद; ।

सप्रेम भक्त देयचि, विधुप्रसादी समानदृग्वेद ॥१२३॥

आयास मदुद्धरणी लेश नको, सुलघु मी सदंघ्रिरज ।

द्रोण नव्हे, अचळ नव्हे, सहस्रमित ज्यात तुल्यसिंह गज ॥१२४॥

जेथ तुम्ही तेथुनि मज पहा कृपामृत रसार्ददृष्टीने,

ह्रतनिर्मितसृष्टीने शरणागतमरुसुधौघवृष्टीने ॥१२५॥

दृष्टिमृगी हीतुमची राघवपदरागमोहिता आहे ।

मज वीतरागरंका निजसुखभरमंथरा कसी पाहे ? ॥१२६॥

मन मात्र मला अणुला स्मरो, तरो तेव्हढ्याचि तद्यत्ने; ।

अणु परमाणुचि तारू ह्रत्पदिम्चा हे किजे कुशळरत्‍नें ॥१२७॥

मी विषयपिंड परवश घरोघरी मर्कटांस आप्त गणी ।

ह्मणुनि तरि तुल्यभावे पाहे, न तरी त्यजी गतासुगणी ॥१२८॥

संतांसि तरी प्रेरा, जडतारक ते तुम्हाहुनी न उणे ।

भूती बहु सदयह्रदय, पावविती सहज अखिल आत्मखुणे ॥१२९॥

भूते भगवंतचि ते संतचि, परि यात किति निजी लग्न ? ।

दिसती गृहस्थवेषे, परि सम्यक्न्यासपदसुखी मग्न ॥१३०॥

कोण्ही श्रीमन्नरदशुकादिकविमुनिपराशर व्यासी ।

हरिगुणसुधाकणाही जनसिंचनि पडियले सुहव्यासी ॥१३१॥

या चातकलक्षाचे सारस्वत तेचि जीवन प्राज्य ।

इतरहि जीवन इतरा, हे भीक बरी, नको बुचे राज्य ॥१३२॥

संती पंडितपंती अंती खंतीत चित्त या धरिजे ।

की देवा सरसनिरस न पाहता सकट शरण उद्धरिजे ॥१३३॥

हेचि अविद्या लंका, तेथ अहंकार दशमुख क्षुद्र ।

याचे दहन विखंडन जडजीवोद्धरणपटु सितसमुद्र ॥१३४॥

संत भगवंत साचे, परि भगवंतापरीस हे थोर ।

हे आंगे अंधाची यष्टी होताति थोर बहु थोर ॥१३५॥

कळिमाजि पुंडरीकक्षेत्री सितपक्षकार्तिकाषाढी ।

संत अमृतरस पाजुनि ह्मणती, घे हे प्रपा, रहा, वाढी ॥१३६॥

नीलमणिद्युतिभावितपीयूषरसह्रद प्रसन्न बरा ।

ताप शमे, तृप्ति गमे, चित्त रमे, उपरमे, सुसेव्य खरा ॥१३७॥

वैकुंठचि हे विठ्ठलपदमंडित पुंडरीकसुक्षेत्र ।

तेथे हरिगुणकिर्तन, येथेही तेच साश्रुजननेत्र ॥१३८॥

वृद्ध तपस्वी पितृपदसेवन सर्वस्व पुंडरीकमुनी ।

पितृभक्ति पूर्णकाम श्रीरामा दावितो उभा करुनी ॥१३९॥

गुरुसेवा सद्विद्या पढवाया राम पातला बहुधा ।

येणे प्यालेहि सुधा सुचला हितमार्गही सुधाच बुधा ॥१४०॥

Translation - भाषांतर
N/A

References : N/A
Last Updated : 2012-08-19T01:01:03.5770000